Εσύ Γιώργο πήρες; - η συνέχεια...

Όπως έχω ξαναπεί (βλ. εδώ), η Ν. και η φίλη της η Λ., το είχαν συνήθειο να μπλέκουν η μια με τους πρώην της άλλης... Τον χώριζε η μία, τον αναλάμβανε η άλλη! Ε, είχαν και σχετικά όμοια γούστα, κοινές παρέες, καταλαβαίνετε...
Εγώ από την άλλη ούτε της κοινοκτημοσύνης ήμουν, είχα και κάπως extreme γούστα. Οπότε μηδεπόποτε είχαμε μπλέξει τα μπούτια μας, πόσο μάλλον τους γκόμενους μας!
Επειδή όμως - το λέει κι ο σοφός λαός - μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μη λές - ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και γι αυτό! Παγκόσμια πρώτη που λέει και η Ν.! :-P

Με την Ν. το μόνο κοινό που έχουμε σε αυτόν τον τομέα νομίζω, είναι ότι μας αρέσουν οι μικρότεροι! Και οι μαλλιάδες, μόνο που για μένα δεν είναι στον... στάνταρ εξοπλισμό (είναι στα έξτρα βέβαια, που εκτιμώνται βαθύτατα). Επίσης της Ν. της αρέσουν οι... μισές μερίδες! Κατηγορία φτερού! Πώς να τύχει λοιπόν να μας αρέσει ο ίδιος άντρας;!;!;!
Θα μου πεις, δεν έτυχε έτσι ακριβώς... Τον Β. τον γνωρίσαμε μαζί πριν 2-3 χρόνια, η Ν. τον έβαλε στο μάτι, τη βοήθησα και λίγο να κουνήσει το δέντρο να πέσει η πίτα ,έπεσε η πίτα και... φαγώθηκε προ πολλού. Ε, μετά μας έμεινε ο Β. στην παρέα (άλλο ένα από τα χαρακτηριστικά της Ν. - πέρα από το να περιμένει τις πίτες να πέσουν μόνες τους και να ανταλλάσει γκόμενους με τη Λ. - είναι να κάνει φίλους τους πρώην της!).
Αν και το ειδύλλιο Ν. - Β. θεωρείται κατά γενική ομολογία περσινά ξινά σταφύλια, ο Β. τελευταία περνούσε ξανά μια φάση που την ψιλογούσταρε (η Ν. πάντως αυτό τον καιρό ξανατεστάρει τα... ψυχολογικά της όρια). Οπότε τον βλέπαμε συχνά - πυκνά. Κι αφού το κρεβάτι της Ν. δεν ήταν πλέον available, ο Β. συχνά κατέληγε στον καναπέ μου (μένει και στου διαόλου το κέρατο το παλικάρι!).
Είναι και παιδί για σπίτι ο άτιμος! Μαγειρεύει, πλένει, συγυρίζει! Αλλάζει λάμπες, κατεβαίνει να φέρει τσιγάρα, μέχρι και σούπερ μάρκετ προθυμοποίηθηκε να πάει να μου ψωνίσει! Νομίζω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε κι η πλάκα ότι αν είναι ελεύθερος, τον παντρεύομαι!

Σας έχει τύχει ποτέ να ξεκινήσετε τέτοιου είδους πλάκα με κάποιο φίλο σας;
Αστειευόμασταν καμιά βδομάδα πάνω στο θέμα! Δηλώναμε ζευγάρι και διαπραγματευόμασταν να αλλάξουμε και το relationship status στο facebook, να φρικάρουμε μερικούς κοινούς γνωστούς.
Πάντα στα πλαίσια της πλάκας, πήρα και την άδεια και την.... ευχή της Ν. για την ολοκλήρωση της σχέσης μας!
Και κάπου μεταξύ 3 και 4 το πρωί, μεταξύ μπύρας και τεκίλας, φθοράς και αφθαρσίας και πάνω απ' όλα μεταξύ αστείου και σοβαρού, βρεθήκαμε με τον Β. να το σκεφτόμαστε!!! Σοβαρά! (το σεξ, όχι το γάμο!)
Και κάπως έτσι μπήκα κι εγώ στο club "εσύ Γιώργο πήρες;"...
Και το μόνο σχόλιο της Ν.;
- Το ρεκόρ και πάλι δικό μου είναι! Εσείς τους παίρνετε από δεύτερο χέρι!

Carrie Vs Bridget 5ος Κύκλος!

Τελικά προφανώς η Carrie δεν παντρεύτηκε... Ούτε η παρέα των 6 σκόρπισε στα πέρατα της γης (είχαμε μερικές μετακομίσεις αλλά... εμείς δε χωρίζουμε!). Η Ε. είναι ακόμα με τον Χ. Η Ν. εξακολουθεί να περιμένει την πίτα να πέσει. Η Α. το διαπραγματεύεται ακόμα για το αν θα σοβαρευτεί... Η Σ. έχει σχέση! Και η Μ. παντρεύτηκε πράγματι τον Ι. και... έχουν και παιδί!
Αλλά, σιγά σιγά! Θα σας ενημερώσω για όλα! Ας αρχίσουμε να μπαίνουμε σε μια σειρά...

Οι πρωταγωνιστές (και περίληψη των προηγουμένων)

Ε + Χ = L.F.E.

Ε.: η εδώ και χρόνια δεσμευμένη της παρέας! Αυτή και ο Χ. είναι μαζί από το λύκειο. Και ο Χ. είναι πρακτικά πλέον επίσημο μέλος της παρέας μας. Τους δουλεύουμε για το ποιος θα πρωτοβαφτίσει τα παιδιά τους, για το αν και πότε η μαμά του Χ. θα μάθει επιτέλους στην Ε. να φτιάχνει παστίτσιο και μουσακά, για το τι θα βάλουμε στο γάμο τους και λοιπές καφρίλες για το πότε θα βαρεθούν ο ένας τον άλλο και για το αν τους τρομάζει η ιδέα να... κλείσουν σεξουαλικά και να μη γνωρίσουν ποτέ άλλο ερωτικό σύντροφο!
Ο 5ος όμως κύκλος αυτού του blog τους βρίσκει σε φάση "άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη"... Βλέπετε, η Ε. διορίστηκε στη Σύρο κι ο Χ. έπιασε δουλειά στην εταιρεία του πατέρα του, στην Αθήνα. Πιεσμένα ωράρια, λίγες άδειες και μια θάλασσα στη μέση. Κι έχουμε φουρτούνες και υποψίες ότι πάμε για φούντο. Και πάλι όμως, ο καιρός θα δείξει...

Α. η αμετανόητη!

Η Α. είναι η πιο επισοδειακή από τις φίλες μου νομίζω... Βρίσκει γκόμενους παντού και πάντα, σπανίως τους κρατάει για πολύ, διηγείται (και της συμβαίνουν) τα πιο κουλά πράγματα και έχει σαν χόμπυ τη συλλογή (όχι πεταλούδων φυσικά, αλλά) περίεργων ανδρικών ονομάτων, εξωτικών κατακτήσεων και λοιπών στατιστικών.
Το 2009 δεν ήταν η καλύτερη χρονιά της αλλά ελπίζω και εύχομαι (για το καλό του blog πάνω απ' όλα) ότι το 2010 θα είναι.. ενδιαφέρον! ;-)

Η μικρή που μεγάλωσε...

Η Σ., η μικρή της παρέας, παραμεγάλωσε... Στα 20 πλέον, έχει καταφέρει να φάει τις ήττες που της αναλογούν, να μπλέξει, να ξεμπλέξει, να τσακίσει το οικογενειακό παγωτό της παρηγοριάς, να ερωτευτεί, να απογοητευτεί, τα γνωστα...
Το νέο έτος μπήκε με την Σ. σε σχέση (!), με φαντάρο (!) και να προσπαθεί να συγχρονίσει τον... κύκλο της με τις άδειες του Α.!

Πέσε πίτα να σε φάω - extended version

Ποιά περιμένει ακόμα την πίτα; Μα, η Ν. φυσικά! Και δε στρώνει καν τραπέζι... Χρόνια τώρα! Και το εκνευριστικό είναι ότι συνήθως πέφτει η πίτα! Απλά όχι τόσο συχνά όσο θα ήθελε! Και όπως έχω γράψει και παλιότερα, τώρα διανύει την περίοδο που θέλει σχέση (και είπαμε, για καθαρά πρακτικούς λόγους! για να μην ψάχνει-περιμένει μέχρι να πέσει η επόμενη)
Το 2010 πάντως προβλέπεται εξαιρετικά δύσκολη χρονιά για τους άντρες που θα... ποθήσουν την Ν.! Γιατί, δε φτάνει που περιμένει από τον υποψήφιο να κάνει τα πάντα μόνος του, έχει ανεβάσει και τον πήχη ψηλά! (και την ένδειξη της ζυγαριάς τόσο χαμηλά που εγώ αμφιβάλω αν κυκλοφορεί άντρας σε τόσο petit έκδοση)

Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς ακόμα καλύτερα!

Μπορεί ο Ι. να μας παίδεψε λιγουλάκι, το πήρε όμως το κορίτσι! Ο λόγος προφανώς για τη Μ., το άτομο που φέρνω πάντα σαν παράδειγμα στη μάνα μου όταν με ρωτάει αν και πότε έχω σκοπό να σοβαρευτώ! Βίος και πολιτεία στα "νιάτα" της, όταν ένιωσε το βιολογικό της ρολόι να χτυπάει (κοίτα να δεις που τελικά είχε!) τα πράγματα εξελίχτηκαν όπως μόνο στις ελληνικές ταινίες έχουμε συνηθίσει. Ξαναβρήκε τον πρώτο της έρωτα, παντρεύτηκαν και η μικρή Κ. - η κόρη τους - έκανε τις προάλλες τα πρώτα της βήματα!

Κι εγώ;

Ο νεός χρόνος με βρήκε με καινούρια δουλειά, καινούριο σπίτι, καινούριους φίλους, υλικό για νέα posts και με στόχο να ξαναρχίσω να γράφω εδώ τα κατορθώματά μας.

Θα μας αντέξετε;

Season finale ? ? ?

Γιατί εξαφανίστηκε η Carrie και η Bridget;
Τι έγινε με την παρέα των έξι;
Για πιο λόγο δε μας ζαλίζουν πλεόν με τα μπερδέματα και τις θεωρίες τους;
Ποια να είναι τα βαθύτερα αίτια που το παρόν έγινε blog - φάντασμα;

1. Η CarrieVsBridget ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ! Σταμάτησε τις αμπελοφιλοσοφίες και τα τσιλιμπουρδίσματα και είπε να σοβαρευτεί! Βρήκε τον Mr Right ή τον Mr Big (ή τον Mr Hot Summer 2009) και αποφάσισε να κάνει οικογένεια, παιδάκια και... να μάθει να μαγειρεύει!

2. Η παρέα των έξι σκόρπισε στα πέρατα του κόσμου... Βρίσκονται μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα... Ρίξανε και έναν καβγά! Η Μ. παντρεύτηκε τον Ι. Και η E. τον Χ... Και ζήτησαν στην CVsB να σταματήσει να τις εκθέτει στο διαδίκτυο!

3. Απλά η CVsB δεν κάνει και τοοοοσο σεξ όσο παλιά! :-p

4. Μάλλον η CVsB κάνει τοοοοσο σεξ που δεν προλαβαίνει να γράψει!

5. Έληξε το... συμβόλαιο της σειράς λόγω χαμηλής ακροαματικότητας...

Ή κάτι άλλο;

Τι πιστεύετε;

Και αλήθεια, τις θέλετε πίσω;;; :)

Πέσε πίτα να σε φάω!

Εξαιρετικά αφιερωμένο, για άλλη μια φορά, στη Ν.!
Η οποία αν δεν αλλάξει μυαλά θα μείνει αιωνίως μόνη!
Η Ν. κατά καιρούς διατυπώνει κατί καταπληκτικές θεωρίες, αντίστοιχες ίσως μόνο με αυτές του Γ.!
Όπως έχω ξαναπεί, είναι της λογικής "πέσε πίτα να σε φάω"... Και σχεδόν το παραδέχεται! Δεν κάνει καμία κίνηση και περιμένει ο άλλος α) να μυρίσει τα νύχια του και β) να την προσεγγίσει χωρίς όχι απλά να του δώσει το παραμικρό πάτημα αλλά κι ενώ κρατάει μια όσο πιο κλειστή στάση γίνεται απέναντι του. Κι εδώ κολλάει το "σχεδόν το παραδέχεται"! Γιατί η ίδια θεωρεί ότι ναι μεν δεν κάνει αυτή την πρώτη κίνηση αλλά τουλάχιστον κάνει το ανθρωπίνως δυνατό από την πλευρά της! Μα βέβαια! Το ανθρωπίνως δυνατό όμως για τη Ν. απλά σημαίνει ότι δεν τον βρίζει και δεν αλλάζει πεζοδρόμιο όταν τον βλέπει!
Αυτή την περίοδο τεστάρει τα όρια της υπομονής ενός συναδέλφου της! Η γενική εικόνα είναι ότι κι αυτός γουστάρει... Αλλά εγώ προσωπικά πολύ τον καταλαβαίνω αν τελικά παραιτηθεί γιατί δε μπορεί να αποκωδικοποιήσει τη φιλενάδα μου! Τις προάλλες μιλούσαν οι δυο τους και κάποια στιγμή την πιάνει αγκαλιά. Καλό σημάδι θα μου πείτε, έτσι; Και ποια θα ήταν μια νορμάλ αντίδραση; Η... ανθρωπίνως δυνατή λοιπόν αντίδρασης της Ν. ήταν ότι... τον άφησε να την πάρει αγκαλιά! Ναι, ναι, του το επέτρεψε! Όχι, προφανώς δεν αντέδρασε με κανέναν άλλο τρόπο. Ούτε χαμόγελο. Ούτε τίποτε. Έκανε ό,τι μπορούσε λέμε η κοπέλα! Να ξεπεράσει τα όρια της; Ε, μα ποτέ!

Κι η τελευταία της θεωρία είναι ότι θέλει σχέση! Ναι, το ξέρω, πολύς κόσμος θέλει. Αλλά όχι με την ίδια λογική! Γιατί η Ν. καταβάθος θα προτιμούσε φάσεις και σχέσεις της βδομάδας. Αλλα - πολλά αλλά υπάρχουν εδώ - επειδή καταρχάς δε βρέχει άντρες κάθε μέρα κι επειδή το "πέσε πίτα να σε φάω" δεν είναι κι η καλύτερη τακτική για να έχεις κάθε βδομάδα άλλον, έχει καταλήξει ότι οκ, θα κάνει την καρδιά της πέτρα και θα κάνει σχέση με τον επόμενο (ήρωα) που θα βρει! Έτσι, για να μην είναι συνέχεια στο ψάξιμο! Για πρακτικούς λόγους που λέμε!

Υ.Γ. Καλά, πριν αρχίσετε να τη θάβετε, κατά βάθος όλοι λίγο πολύ και το έχουμε σκεφτεί κι ίσως το έχουμε κάνει το τελευταίο. Απλά δεν το παραδεχόμαστε τόσο ανοιχτά και ωμά. ;)

Αποτυχημένα καμάκια - μέρος B

Αν και, όπως έχω ξαναπεί, η Ν. δεν κάνει ποτέ κινήσεις και περιμένει τους άντρες να της έρθουν ουρανοκατέβατοι, έχει κάνει κι αυτή μερικές προσπάθειες... Ακολουθεί η πιο πρόσφατη αποτυχία της!

Ο Β. είναι συνάδελφος του αδερφού της. Κι ένα φεγγάρι είχε φάει ένα κόλλημα μαζί του. Το δύσκολο βέβαια ήταν το να τον βλέπει. Γιατί ούτε ιδιαίτερη παρέα έκανε με τον αδερφό της (που, και να έκανε, δε νομίζω ότι ο αδερφός της θα τη βοηθούσε κιόλας), ούτε μπορούσε να πηγαίνει και κάθε τόσο στη δουλειά... Χρειαζόταν λοιπόν μια καλή ευκαιρία να τον δει κάπου, εκτός δουλειάς, και μόνο του!
Αν και ο αδελφός της Ν. ασχολείται με τα pc, ποτέ δε βοηθάει την αδερφή του. Κι ενώ γενικά τον βρίζει γι αυτό, στη συγκεκριμένη περίπτωση της ήρθε γάντι! Είχε - επιτέλους - αγοράσει ένα dvd recorder για τον υπολογιστή της και, φυσικά, δεν είχε ιδέα πως να το συνδέσει! Και σε ποιον είπε τον πόνο της; Μα, φυσικά στον Β.! Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα φώναζε εμένα... Οπότε σε αυτήν την περίπτωση μου ήρθε κι εμένα κουτί η όλη ιστορία!
Την προηγούμενη του "όχι ραντεβού" είχαμε βγει με την Ν. και μάλιστα με είχε κεράσει κιόλας (πάλι φάση αφραγκιάς περνούσα) γιατί ήταν πολύ περήφανη για τον εαυτό της! Και περίμενε να της πω και συγχαρητήρια που είχε... ξεπεράσει τον εαυτό της κι είχε προτείνει ΑΥΤΗ σε άντρα να βρεθούνε!
Την επόμενη δεν είχε κέρασμα...
Γιατί, ναι, ο Β. ήρθε σπίτι της. Κι έμεινε και τρεις ώρες! (κι εγώ περίμενα σα βλάκας πάνω από το τηλέφωνο να μάθω τις εξελίξεις) Αλλά... Αλλά της έφτιαξε τον υπολογιστή, της σύνδεσε το dvd player, της εγκατέστησε και το Nero και... έφυγε!
Εγώ - και η Α. και η Ε. και η Μ. - επιμένουμε ότι αυτή δεν του έδωσε κανένα πάτημα.
Η Ν. πάντως το θεωρεί χυλόπιτα! Μα, να έρθει σπίτι και να της φτιάξει το Pc; Γι αυτό τον κάλεσε;;;

Εσύ Γιώργο πήρες;

Σήμερα κατάφερα να υπερνικήσω τη ζέστη που με έχει καθηλώσει την τελευταία βδομάδα και να βγω επιτέλους για ένα ποτό με την Ν. και μια φίλη της! Τη Λ. την έχω δει αρκετές φορές. Και θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω μέχρι και νορμάλ! (:-Ρ) Αλλά σε συνδιασμό με την Ν. κάθε φορά με σοκάρουν! Με την καλή έννοια!

Καταρχάς είναι κι οι δύο της λογικής "πέσε πίτα να σε φάω"! Όχι απλά δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν αυτές το πρώτο βήμα σε μια γνωριμία! Αλλά θα κάνουν και τη ζωή πατίνι σε όποιον κακομοίρη προσπαθήσει να τις πλησιάσει! Ακόμα κι αν κόβουν φλέβες για πάρτη του...

Δεν είναι θέμα εγωισμού... Κι ούτε έχουν κανένα κόλλημα με το ποιος ξεκίνησε τη φάση! Ή θέλουν να το παίξουν δύσκολες... Απλά την κρίσιμη στιγμή το σύστημα μπλοκάρει και αναζητούν την έξοδο κινδύνου! Η Λ. μάλιστα παραδέχτηκε ότι μια φορά το έβαλε στα πόδια! Κι άφησε τον άλλο σύξυλο! Ευτυχώς πάντως αυτό το στάδιο του Forest Gump (Run Forest! Run!) το έχει ξεπεράσει...

Η όλη κουβέντα ξεκίνησε από το γεγονός ότι είμαστε πάλι όλες μπακούρια! Κι ότι αυτή είναι η τιμωρία του σύμπαντος (αμάν πια με αυτό το σύμπαν) για τα όσα προλάβαμε να κάνουμε μέχρι τώρα! Γιατί αν εγώ δεν ήμουν μια φορά καλό κοριτσάκι μέχρι τώρα, αυτές δεν ήταν δέκα! Και καθώς - είπαμε - έχουν κι αυτό το "πρόβλημα" προσέγγισης, είχαν αναπτύξει ολόκληρες στρατηγικές! Καταρχάς έβαζαν την κοινωνική της παρέας να καρφώνει κάποιον από την... αντίπαλη παρέα! Κι αφού ενώνονταν οι παρέες (πόσο πιο εύκολα ήταν τα πράγματα στο λύκειο;;;), ε, όλο και κάτι γινόταν!

Και δεν είναι εδώ το θέμα! Πολλές φορές γούσταραν το ίδιο άτομο και δυο και τρεις απ' την παρέα... Η συμφωνία καταρχάς ήταν "σ' όποια κάτσει"! Κι από κει και πέρα, αφού τον χώριζε η μία ήταν και πάλι ελεύθερος για τις υπόλοιπες! Τέτοια ευγενής άμιλα! Αλλά και τέτοιο επίπεδο κοινοκτημοσύνης..!

- Ρε συ, δε θυμάμαι... Εσύ Γιώργο πήρες;
- Ναι ρε! Δε θυμάσαι; Στο πάρτυ που εσύ φασώθηκες με τον Κώστα της Μαρίας;

*ζντόινγκ*

Όχι τώρα μωρό μου, έχω πονοκέφαλο!

Το θέμα της σημερινής συζήτησης της παρέας των 6 ήταν οι... ηλίθιες δικαιολογίες! Τι μας έχουν πει και τι έχουμε πει κατά καιρούς για να ακυρώσουμε ραντεβού και εξόδους!
Το βραβείο πάντως το κέρδισε με την αξία του το... αίσθημα της Ν.!
Από χτες κανονίζανε τα παιδιά να βρεθούνε, είναι και περίοδος εξετάσεων και το πρόγραμμα είναι φορτωμένο....
"Θα τα πούμε αύριο το βράδυ. Θα έρθω εγώ στα μέρη σου αυτή τη φορά!" της έγραψε στο μήνυμα και χάρηκε η Ν.! Ε, εδώ που τα λέμε, 1,5 ώρα ταξίδι δεν είναι και λίγο! Καταραμένη Αθήνα! "Αν προκύψει κάτι θα σε ενημερώσω", συμπλήρωσε σε ένα δεύτερο μήνυμα... Και η Ν. πήρε ανάποδες!
- Να δείτε που θα το ακυρώσει, γκρίνιαζε στο msn! Και μάταια προσπαθούσαμε να την πείσουμε για το αντίθετο...
Και πράγματι το ακύρωσε! 11 το πρωί της μιλάει στο msn...

- Καλημέρα... Δυστυχώς άκυρο το σημερινό. Δεν είμαι καλά και δε θα μπορέσω να έρθω... Τσαντίστηκες;
- Δεν έχω πρόβλημα... Τι έχεις;;;
- Έχω πονοκέφαλο...
- Ο οποίος να φανταστώ θα κρατήσει μέχρι το βράδυ;;;

Ε, όχι πείτε μου δηλαδή! Είχε άδικο που τσαντίστηκε; Ρε παιδιά, μας στήνετε που μας στήνετε, βρείτε τουλάχιστον μια δικαιολογία της προκοπής! Μην υποτιμάτε και τη νοημοσύνη μας!

Τα Ρεκόρ της Παρέας Μέρος Α: Τα σύντομα

Το πιο σύντομο ραντεβού

Πόσο γρήγορα μπορεί να στραβώσει ένα ραντεβού; Νομίζω ότι η Ν. κατέχει το ρεκόρ του πιο σύντομου ραντεβού στον κόσμο! 6 δευτερόλεπτα! Τόσα χρειάστηκαν! Μέχρι να διαλυθούν όλα!
Είχε κανονίσει επιτέλους να βρεθεί με τον Κώστα! Τον οποίο κυνηγούσε για μήνες!
Καθώς είχε φτάσει νωρίτερα στο μπαράκι όπου είχαν δώσει ραντεβού, η Ν. κάθησε στο μπαρ και παρήγγειλε ένα ποτό όταν κάποιος αδέξιος τη σκούντησε και έριξε το ποτό πάνω της! Άρχισε λοιπόν τα καντήλια (αν ήταν σήριαλ θα έπεφτε πολύ *μπιπ*) και φυσικά (ο Murphy μισεί όλη την παρέα) ο απρόσεκτος νεαρός δεν ήταν άλλος από τον Κώστα! Περιττό να σας πω πως το ραντεβού πήγε άπατο!

Η πιο σύντομη σχέση

Όλοι λίγο πολύ έχουμε κάνει μικρής διάρκειας σχέσεις... Αλλά πόσο μικρής;
Εγώ για παράδειγμα στο Λύκειο τα είχα φτιάξει με ένα συμμαθητή μου για δυο μέρες! Οι οποίες όμως ήταν Σαββατοκύριακο και φυσικά δεν τον είδα καθόλου!
Η Σ. όμως κατέχει επάξια αυτό το ρεκόρ! Θυμάστε την ιστορία με τη Σ., τον Α. και το msn; Ε, γι αυτή τη σχέση μιλάω! Θεωρητικά τα έφτιαξαν την Πέμπτη το βράδυ! (Πρέπει να έχω φυλάξει και το απόσπασμα από τη συνομιλία που μου έστειλε η Σ.) Συναντήθηκαν όμως το Σάββατο! Και μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης αμηχανίας και ανύπαρκτης χημείας (εκτός από τη Χημεία κατεύθυνσης που είχαν την επόμενη ώρα) αποφάσισαν τελικά να χωρίσουν! Δέκα; Δεκαπέντε λεπτά; Maximum! ;-)

Η πιο σύντομη χυλόπιτα

Το ρεκόρ της πιο σύντομης χυλόπιτας - και γενικά το ρεκόρ στις χυλόπιτες - το κατέχει φυσικά η Μ.! Και δε μιλάω για την περιβόητη χυλόπιτα με την ηλικία! Αλλά για μια ακόμη πιο σύντομη!
Είμαστε όλη η γνωστή παρέα και τα πίνουμε σε ένα μπαράκι όταν ένα αφελής νέος πλησιάζει τη Μ....
- Να σε...
Μέχρι εκεί πρόλαβε να φτάσει! Το κοφτό "όχι" και η γκριμάτσα της Μ. τον έστειλαν από κει που 'ρθε! Τέτοιο ΟΧΙ ούτε το '40 δεν είπαμε!

Το πιο σύντομο σεξ

Όλοι έχουμε κάνει "ένα στα γρήγορα"! Για διάφορους λόγους! Η Ε. κι ο Χ. έναν καιρό είχαν σπάσει κάθε ρεκόρ! Λόγω του ότι ποτέ δεν είχαν άδειο σπίτι είχαν μάθει τα παιδιά να εκμεταλεύονται κάθε ευκαιρία! Όταν η μαμά του Χ. κατέβαινε στο φούρνο, όταν η μαμά της Ε. πήγαινε στη λαϊκή... Το ρεκόρ πρέπει να το έσπασαν τη φορά που η μαμά του Χ. ανέβηκε να πληρώσει τα κοινόχρηστα!

Η πιο σύντομη φάση

Ένα από τα κορυφαία κατορθώματα της Α.! Κανονικά θα του άξιζε ολόκληρο post!
Έχουμε βγει η γνωστή γυναικοπαρέα σε μπαράκι στην Ίο όπου επικρατεί πανικός! Η Α. έχει βάλει στο μάτι έναν Ιταλό τουρίστα κι όλο κατεβάζουν σφηνάκια! Κι εκεί που περιμένουμε να ρθει να μας πει "εγώ δε θα κοιμηθώ μαζί σας απόψε" τη βλέπουμε να φιλιέται! Όχι όμως με τον Ιταλό! Αλλά με τον διπλανό του!!! (περιττό φαντάζομαι να σας πω ότι όταν κατάλαβε το λάθος ο Ιταλός είχε εξαφανιστεί!)

Ο κουτσομπόλης γείτονας

Καλά, όποτε στερεύω από ιδέες θα σας γράφω για τους γείτονες μου! Κι αν ποτέ διαβάσει κανείς το blog μου να δω τι θα κάνω! Χε χε!

Λοιπόν, όπως ξαναείπα, το σπίτι μου βλέπει στον ακάλυπτο κι όλες οι πολυκατοικίες είναι πολύ κοντά... Πάνω λοιπόν από τον γείτονα με τις τσόντες μένει ο κουτσομπόλης γείτονας! Ο γείτονας που με αναγκάζει να κλείνω που και που το παράθυρο μου, να προσέχω πόσο δυνατά μιλάω στο τηλέφωνο και το τι φοράω όταν πηγαίνω προς το μπάνιο...

Αρχικά νόμιζα ότι το διαμέρισμα ήταν άδειο. Δεν είχα δει κανέναν, δεν είχα ακούσει κανέναν. Κι επειδή είναι το μόνο που έχει άμεση οπτική επαφή με το δικό μου ήμουν ιδιαίτερα χαρούμενη! Μέχρι που μια μέρα τον είδα!

Καθόμουν με την Ν. και κουτσομπολεύαμε κατά τα κλασικά... Εγώ πλάτη στο παράθυρο. οπότε ακούω τη Ν. να μου λέει:
- Ρε συ, ποιος είναι αυτός εκεί; Που κοιτάει;
Κοιτάω κι εγώ και τι να δω; Στο μπαλκόνι του σπιτιού, που έβαζα το χέρι μου ότι είναι ακατοίκητο, στεκόταν ο Γείτονας! Είχε ακουμπήσει αναπαυτικά στο κάγκελο και κοιτούσε. Είχε στήσει αυτί κανονικότατα!

Πάω κι εγώ στο παράθυρο και παίρνω ανάλογη πόζα. Σκύβω στο περβάζι και τον καρφώνω. Ένα βλέμα του στυλ "θέλεις τίποτε φιλαράκο;". Τίποτε αυτός. Συνεχίζει να μένει εκεί. Φέρνει το χέρι του στο στόμα να χασμουρηθεί σαν να θέλει να μου πει "έλα, συνεχίστε την κουβέντα, αυτό που κάνεις δεν έχει ενδιαφέρον..."! Α! Έχει θράσος ο τύπος!

Κατεβάζω τα στόρια, να μη βλέπει τουλάχιστον. Επιστρέφω στην κουβέντα αλλά δε μπορώ να συγκεντρωθώ. Κρυφοκοιτάζω κάθε τρεις και λίγο και συνειδητοποιώ ότι είναι ακόμα εκεί. Μπορεί να μη βλέπει, ακούει όμως! Ε, να μην του χαλάσουμε χατήρι! Πιάσαμε μια από τις γνωστές μας σοκαριστικές και λεπτομερείς συζητήσεις. Τζάμπα 090... Whatever! ;-)

Από τότε τον πετυχαίνω συχνά σε αυτή τη στάση. Σηκώνω τα μάτια μου από την οθόνη και τον βλέπω. Βάζω καφέ και τον βλέπω. Βγαίνω από το μπάνιο με την πετσέτα κι είναι εκεί. Και τώρα τον είδα κι αποφάσισα να του αφιερώσω αυτό το post!

Γεια σου γείτονα!

Υ.Γ. Στο μπαλκόνι έχει κρεμάσει cd για να μην κουτσουλάνε τα περιστέρια. Προσπαθούσα μέρες τώρα να δω τι είναι. Τελικά είναι μία από τις τσόντες που δίνει το Θέμα... Δεν την δίνει στον από κάτω; Να πιάσει τόπο τουλάχιστον; ;-)

Η συνάρτηση 1/x (*)

και πως αυτή εφαρμόζεται σε θέματα σχέσεων!

Το Σάββατο η γνωστή γυναικοπαρέα βγήκαμε για ποτό με κάτι φίλους της Ε. και του Χ. Στην παρέα ήταν κι ένα παιδί, ψηλός, με μακρύ μαλλί κοτσίδα και μούσια! Ο οποίος πετούσε και κάτι έξυπνες ατάκες! Ακριβώς το είδος άντρα που μου αρέσει...

- Ωραίος ο Κ., ε; ρωτάω την Ν. που καθόταν δίπλα μου.
- Μμμμ... Κοίτα, αν ήμουν δεσμευμένη θα μου ήταν απολύτως αδιάφορος! Αν ήμουν ελεύθερη...
- Είσαι ελεύθερη, επεμβαίνει η Α.
- Οκ λοιπόν, αν ήμουν ελεύθερη λίγο καιρό θα τον έβρισκα μάλλον γλυκούλη. Τώρα που είμαι πολυυυυ καιρό μόνη θα έκανα άνετα φάση μαζί του!

Ώστε και οι γυναίκες σκεφτόμαστε έτσι;
Κι εγώ εκνευρίζομαι τόσο καιρό με τους άντρες και τις θεωρίες τους περί "λύσης ανάγκης";
Μμμμ... Τελικά όλοι το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας και υποσυνείδητα δρούμε κατ' αυτόν τον τρόπο - ρίχνοντας τα στάνταρ - όταν μείνουμε μόνοι για μεγάλο χρονικό διάστημα! Όταν η αγαμία λοιπόν τείνει στο άπειρο, οι απαιτήσεις μας τείνουν στο μηδέν!

* Για x>0 (για τον άλλο κλάδο έχω κάτι εξίσου εφιαλτικές επεξηγήσεις αλλά ας το αφήσουμε προς το παρόν!)

Τα ψυχολογικά όρια της Ν.

Η Ν. ανέκαθεν προτιμούσε τους μικρότερους... Δε θυμάμαι ποτέ να είχε κάνει σχέση με κάποιον έστω και μια μέρα μεγαλύτερο από εκείνην! Το ρεκόρ της μάλιστα ήταν το -5! Τώρα όμως που χώρισε με τον Β. (τον οποίο περνούσε ένα χρόνο και τρεις μήνες) τα πράγματα άλλαξαν!

Ο νέος χρόνος τη βρήκε στην αγκαλιά του Φ.! Ο Φ. όμως είναι φίλος της Μ. και κατά συνέπεια ανήκει στην κατηγορία των 30+. Βέβαια αυτο το "συν" δεν ξέραμε κι ακριβώς πόσο είναι... Αλλά αρκούσε για να την πειράζουμε! ;-)

Ο καιρός πέρασε κι εκείνη η αγκαλιά έγινε "φάση"... Κι η φάση λίγο λίγο μετατράπηκε σε σχέση! Και βρέθηκε η Μ., που κάθε Σεπτέμβρη ξημεροβραδιαζόταν στη σχολή για να γνωρίσει πρωτοετά, να βγαίνει με τον Φ. και τις παρέες του, που είναι ως επί το πλείστον αραβωνιασμένοι, παντρεμένοι και με παιδιά!

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, χτες μας εξομολογήθηκε και κάτι ακόμα! Έμαθε την ηλικία του Φ.! Ο Φ. είναι 35! 11 ολόκληρα χρόνια μεγαλύτερος της! Γιατί, ναι, ήξερε ότι είναι 30+ είπαμε... Αλλά δεν ήξερε πόσο συν... Κι αυτό το +11 της έχει κάτσει στραβά!

- Αν ήταν 34 έστω, κάτι θα γινόταν, μουρμουράει...

Τι διαφορά έχει το 34 από το 35 θα μου πείτε; Βασικά η διαφορά βρίσκεται στο +10 και στο +11... Γιατί το +10 είναι το... ψυχολογικό όριο της Ν.! Μέχρι εκεί πάει! Μετά; Μετά καίγεσαι! Και τώρα που κάηκε όμως; Τι να κάνει;

- Και το +10 ήδη πολύ είναι... Πάρα πολύ, γκρινιάζει η Ν. Πώς να το τραβήξω κι άλλο; Δεν πάει...

Δεν πάει άλλο, ε; Και τώρα; Είναι λόγος αυτός για να χωρίσεις; "Συγγνώμη αγαπητέ αλλά όταν σας φίλησα νόμισα ότι ήσασταν ένα χρόνο μικρότερος!"; Λέγονται αυτά τα πράγματα; Αμ, δε λέγονται! Άσε που θα σε περάσει και για τρελή ο κακομοίρης! Γιατί θα πει "για ένα χρόνο κάνεις έτσι;". Κι άντε εσύ τώρα να του εξηγήσεις ότι δεν είναι ένας μόνο, αλλά ένας παραπάνω, ένας παραπάνω από το ψυχολογικό σου όριο! Σιγά μην του αρχίσεις και καμιά ανάλυση για τα ψυχολογικά σου όρια και την... ελαστικότητα τους! (Αντοχή υλικών ακόμα χρωστάμε, ε; Μμμμ... Μήπως στην επόμενη εξεταστική να του αναλύσουμε την αντοχή των ψυχολογικών σου ορίων μπας και μας περάσει επιτέλους; lol!)

Αυτό λοιπόν είναι το πρόβλημα της Ν... Και λύση εγώ προσωπικά δε βρίσκω...
Θυμάμαι πως κάποτε τα δικά μου όρια περιορίζονταν στο +-1! Επεκτάθηκαν αρχικά προς τα κάτω (άγγιξαν το -3) και μετά άρχισαν να ανεβαίνουν και προς τα πάνω. Έπιασαν το +10, άγγιξαν και το +15..! Και κάπου εκεί τρόμαξα κι άρχισα να το κατεβάζω και πάλι...

Εμένα τώρα γιατί όλα αυτά μου φέρνουν στο μυαλό γραφικές παραστάσεις, σφάλματα, ακραίες τιμές και μέθοδο ελαχίστων τετραγώνων; Είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουμε τη ζωή και τον έρωτα με βάση τους αριθμούς;

Έχεις κερατώσει ποτέ;

Α, τελικά το "αλήθεια ή θάρρος" είναι επικίνδυνο παιχνίδι! Πώς να απαντήσω σε μια τέτοια ερώτηση; Ναι, έχω κερατώσει. Αλλά... υπό συνθήκες!
Στο Γυμνάσιο για παράδειγμα, που οι σχέσεις δεν ήταν και τόσο σοβαρές, φυσικά είχα κερατώσει. Και είχα και παράλληλες σχέσεις... Με δύο, με τρεις... ;-)
Στις μετέπειτα σχέσεις μου όμως τα πράγματα έγιναν λίγο πιο περίπλοκα...

Αλλά πριν αρχίσω τις εξομολογήσεις, ας ορίσουμε λίγο καλύτερα την έννοια αυτού του περιβόητου κέρατου!
Τι σημαίνει για τον καθένα μας το κέρατο, η απιστία;
Ο κολλητός μου θεωρεί κέρατο μόνο το να πάει με κάποια άλλη. Το φλερτ και τα φιλιά δεν θεωρούνται καν πταίσματα.
Η Ν. θεωρεί κέρατο ακόμα και το να σκεφτείς τον εαυτό σου με κάποιον άλλον, να ποθήσεις κάποιον, ακόμη κι αν τελικά δεν κάνεις τίποτε...
Τη δική μου άποψη δεν την έχω σχηματίσει ακόμα οριστικά. Θεωρώ ότι κάποιες φορές είναι μεγαλύτερη η απιστία όταν ποθείς κάποιον άλλο ακόμα κι αν δεν το προχωρήσεις απ' ότι αν ένα μεθυσμένο βράδυ καταλήξεις σε ένα ξένο κρεβάτι. Η απιστία για μένα βρίσκεται στο συναίσθημα. Αν μπορείς να κάνεις σεξ με κάποιον χωρίς συναίσθημα, απλά σαν βιολογική ανάγκη, εγώ ίσως μπορέσω να το δεχτώ και να το συγχωρήσω. Το να είσαι όμως μαζί μου ενώ θα ήθελες να έχεις δίπλα σου κάποια άλλη, τότε ναι, αυτό για μένα είναι κέρατο. Μεγάλο...

Και μιας και το internet έχει τις απαντήσεις για όλα, είπα να το ψάξω λίγο ακόμα το θέμα! Google it είπα στον εαυτό μου! Και τι βρήκα;

κέρατο ουσ. ουδ. Λείπει ο ορισμός (ή οι ορισμοί) αυτής της λέξης. (Προσθέστε τον/τους!)

Δεν νομίζω ότι υπάρχει τελικά ορισμός...
Ούτε ότι υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να δηλώσει με σιγουριά ότι ΠΟΤΕ δε θα κεράτωνε!
Ούτε και κανένας που μπορεί εκ των προτέρων να πει αν θα το συγχωρούσε ή όχι...

Ένα λουλούδι για την κυρία;

Πως με εκνευρίζουν όλοι αυτοί οι πλανόδιοι με τα μαραμένα γαρύφαλα που έρχονται στο τραπέζι σου και κάθονται από πάνω σου κανένα πεντάλεπτο, σου χώνουν και το λουλούδι κάτω από τη μύτη και σου λένε: "Ένα λουλούδι για την κυρία;"...
Η πάγια τακτική είναι να λέμε όχι, πρώτα ευγενικά, και μετά λίγο πιο έντονα με την αντίστοιχη κίνηση του χεριού μπας και τους ξεφορτωθούμε!
Σας έχει τύχει όμως ποτέ να σας προσφέρουν ένα από αυτά τα λουλούδια;
Ποτέ δεν θέλησα ο συνοδός μου να μου αγοράσει κάποιο από αυτά τα κακοπαθημένα άνθη που πιθανότατα είχαν κλαπεί από κάποιο νεκροταφείο. Ούτε ένιωσα την κρυφή ελπίδα ότι θα το κάνει. Κι όμως, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη όταν το έκανε ο Σ.!
Την επόμενη των μπουζουκιών βγήκαμε με τη Μ. και τον Σ. για καφέ στην Πλάκα. Και προφανώς σύντομα πέρασε ο τύπος με τα γαρύφαλα! Κι αντί για το κλασσικό "ξου" με το χέρι, ο Σ. αγόρασε δύο και τα πρόσφερε σε μένα και τη Μ... Αν και γενικά μια τέτοια κίνηση θα με ξενέρωνε, αυτή τη φορά μου άρεσε!
Η Μ. βέβαια, και ακόμα περισσότερο η Ν., το θεώρησαν γελοίο. Νομίζω ότι του απέδωσαν και τον χαρακτηρισμό "γλίτσας"! Δε λέω, κι εγω ξενερώνω με κάτι τέτοια γλυκανάλατα... Αλλά πειράζει που αυτή τη φορά μου άρεσε; Έτσι κι αλλιώς δε νομίζω ότι η φάση με τον Σ. είναι κάτι παραπάνω από το φιλικό...

Η Ν. και ο θαυμαστής της

Εδώ και ένα χρόνο η Ν. δουλεύει σε ένα βίντεο κλαμπ. Κι εδώ κι ένα χρόνο έχει έναν όχι και τόσο κρυφό θαυμαστή!
Ο τύπος περνάει από το βίντεο κλαμπ σχεδόν καθημερινά! Άλλες φορές παίρνει απλά ένα dvd και φεύγει χωρίς καν να μιλήσει κι άλλες φορές προσπαθεί να πιάσει την κουβέντα με την Ν. Τόσο καιρό είναι ιδιαίτερα διακριτικός κι ευγενικός, καθόλου πιεστικός, σαν να εφαρμόζει ένα φλερτ άλλης εποχής!
Η Ν. τον συμπαθεί, του ανταποδίδει τους χαιρετισμούς και τα χαμόγελα χωρίς όμως να ενδιαφέρεται για κάτι παραπάνω. Και χωρίς να του δίνει και περισσότερο θάρρος απ' ότι θα έδινε σε κάθε άλλο πελάτη. Κι αυτός φυσικά κρατάει τις αποστάσεις!
Μέχρι σήμερα!
Σήμερα η Ν. τον πέτυχε στη στάση. Η αλήθεια είναι ότι πολύ συχνά τον πετυχαίνει σε αυτήν την στάση. Σαν να ξέρει την ώρα που περιμένει η Ν. το λεωφορείο και απλά περνάει από εκεί για να κλέψει άλλο ένα γεια, ένα νεύμα, ένα χαμόγελο...
Αυτή τη φορά όμως δεν αρκέστηκε σε έναν απλό χαιρετισμό... Αφού της είπε καλησπέρα τη φώναξε να έρθει λίγο πιο κοντά. Κι αυτή πλησίασε λίγο. Κι αυτός της είπε ξανά: "Έλα λίγο πιο κοντά". Κι αυτή πλησίασε λίγο ακόμα και στάθηκε μπροστά του περιμένοντας ίσως να της ζητήσει το τηλέφωνο της ή ένα ραντεβού.
- Το dvd που νοίκιασα χτες δεν παίζει, της είπε.

_____

Άσχετο... δέκα τρόποι να ζητήσετε ένα ερωτικό βίντεο

Μία ανομοιογενής παρέα

Αφού ούτε σε αυτήν την εξεταστική κατάφερα να περάσω την καταραμένη τη Στατιστική 2 είπα να αξιοποιήσω τουλάχιστον τις γνώσεις που απέκτησα από το πολύωρο (γκουχ γκουχ!) διάβασμα!

Η παρέα μου λοιπόν αποτελείται από 6 άτομα - της αφεντιάς μου συμπεριλαμβανομένης!
Ο μέσος όρος ηλικίας είναι 24.
Η διάμεσος είναι τα 23 έτη. Ομοίως και η επικρατούσα τιμή.
Το εύρος R βρίσκεται αν αφαιρέσουμε από την ηλικία της Μ. αυτήν της Σ. και είναι 15 ολόκληρα χρόνια!

Χρειάζεται άραγε να εφαρμόσω τύπους για να καταλήξω στο ότι είμαστε μια ανομοιογενής παρέα;

Αν επιμένετε...
Η διασπορά είναι 20, κατά συνέπεια η τυπική απόκλιση είναι ρίζα του 20.
Ο συντελεστής μεταβολής λοιπόν θα είναι

Όμως ένα δείγμα τιμών μιας μεταβλητής είναι ομοιογενές όταν το CV είναι μικρότερο ή ίσο του 10%...
Το CV στη δική μας περίπτωση είναι 19%!
Τι σας έλεγα;

Με τρίχες θα ασχολούμαστε;

Την Κυριακή η γυναικοπαρέα είχε μαζευτεί στο σπίτι της Ε. για πίτσες και επιτραπέζια! Κάποια στιγμή λοιπόν η Μ. σηκώνει μηχανικά το μπατζάκι του παντελονιού της και βάζει τα γέλια: "Πω! Κοίτα πόδι! Έχω πάνω από βδομάδα να ξυριστώ!"

Και φυσικά αυτό ήταν η αφορμή για μια ολόκληρη συζήτηση για... τρίχες!

"Έλα μωρέ..." είπε η Ν. "Τώρα που χειμώνιασε φοράμε τζην και δεν φαίνονται! Άσε που ο δικός μου είναι στην Πάτρα, οπότε ποιός θα τις δει;"

Η Σ. που γενικά είναι μέσα στην πίκρα τελευταία (απέτυχε και το ραντεβού με τον Ν... Κάποια στιγμή πρέπει να γράψω γι αυτό!) άρχισε τη γκρίνια: "Εγώ πάλι έτσι κι αλλιώς γκόμενο δεν έχω και ούτε θα βρω απ' ότι φαίνεται! Φούστες και σορτσάκια δε φοράω είτε χειμώνας είναι είτε καλοκαίρι! Γιατί να ξυριστώ; Ουφ!"

Η εδώ-και-χρόνια-δεσμευμένη της παρέας, η Ε., δήλωσε: "Κορίτσια, εμένα ο Χ. τόσα χρόνια με έχει δει ένα σωρό φορές αξύριστη, με μία παραπάνω δε θα πάθει τίποτε... Βαριέμαι..."

Ο τελικός απολογισμός; Οι τέσσερις στις έξι είχαν πάνω από βδομάδα να πιάσουν ξυράφι! Μόνο εγώ κι η Α. (η φίλη μου που παραλίγο να βρει γκόμενο στην πορεία και πήγε με το πρωτοετό στο Αγκίστρι...) τους χαλάγαμε το σερί...

Κι εγώ, για να είμαι ειλικρινής, έκανα χαλάουα προχτές για έναν πολύ πολύ συγκεκριμένο λόγο... Αύριο έχω ραντεβού!

Οπότε ρε κορίτσια, ποιό είναι το συμπέρασμα;

Αν έχουμε μακροχρόνια σχέση τα έχουμε ξεπεράσει λέει αυτά τα κολλήματα! Και αφήνουμε τον άλλο τον κακομοίρη να χαϊδεύει ένα πόδι με περισσότερη τρίχα από το δικό του!

Αν έχουμε δε σχέση από απόσταση ακόμα καλύτερα! Κυκλοφορούμε με τρίχα κάγκελο όλο τον καιρό κι όταν έρχεται αυτός κάνουμε μια γενική κούρα ομορφιάς!

Αν δεν έχουμε πάλι σχέση βαριόμαστε να πιάσουμε ξυράφι... Ποιός θα δει τα πόδια μας ούτως ή άλλως; Ααααχ! Κι αν σου κάτσει; Αν τον βρεις εκεί που δεν τον περιμένεις, τι θα του πεις; Μισό λεπτό μωρό μου να πάω στο μπάνιο να ρίξω ένα ξυρισματάκι;

Πφφφ... Τρίχες!

Το θερινό σινεμά και τα εσώρουχα

Απόψε πήγα σινεμά με μια φίλη. Στο τελευταίο ίσως θερινό για φέτος...

Λατρεύω τα θερινά σινεμά και ακόμα περισσότερο το συγκεκριμένο… Πάντα μισοάδειο, με πράσινες μεταλλικές καρέκλες, τραπεζάκια, σουβλάκια, χαλίκια και για οροφή τ’ αστέρια!

Το έργο όμως ήταν μάλλον βαρύ κι η ώρα ακατάλληλη για πολύ κουλτούρα οπότε σύντομα πιάσαμε τη… γκομενοκουβέντα με τη φιλενάδα μου. Είχαμε και πάνω από ένα μήνα να τα πούμε, καταλαβαίνετε.

Μια γιαγιά, δυο σειρές πιο μπροστά πρέπει να άκουσε την απαγορευμένη λέξη «πήδημα» και από εκείνη την ώρα δε σταμάτησε να γυρνάει πίσω και να προσπαθεί να ακούσει την υπόλοιπη κουβέντα! Κι εμείς δεν της χαλάσαμε χατίρι! Πιάσαμε κουβέντα για… εσώρουχα!

Σατέν και βαμβακερά, με δαντέλα ή διαφάνεια, πρόστυχα μαύρα, αθώα ροζ, χαριτωμένα εμπριμέ…

Στρινγκ, σορτσάκια, βραζιλιάνικα!

Καραμελένια ή από σοκολάτα!

Μμμμ… Τεράστια ποικιλία!

Τελικά βέβαια αποφασίσαμε ότι οι άντρες δε νοιάζονται και τόσο πολύ για τα εσώρουχα καθώς σπάνια τα κοιτάνε και πάντα βιάζονται να μας τα βγάλουν!
Κάπου εκεί παραλίγο να χάσουμε τη γιαγιά, η οποία στραβοκατάπιε το σουβλάκι της!