O Einstein, η καθαρίστρια και τα μεγέθη...

Καταρχάς, ναι, το παραδέχομαι είμαι τεμπέλα! Και βαριέμαι απερίγραπτα να κάνω τις δουλειές του σπιτιού. Φέτος λοιπόν που έχω όλες τις απαραίτητες δικαιολογίες (φορτωμένο ωράριο, μεγαλύτερο σπίτι και μια σχετική οικονομική άνεση) επέτρεψα στον εαυτό μου την πολυτέλεια να πάρω μια κοπέλα μια φορά το μήνα να... ξανακάνει το σπίτι μου  σπίτι!
Συνήθως έρχεται μια καθημερινή, οπότε την βλέπω απλά το πρωί, της ανοίγω, κι όταν γυρίζω το βράδυ μπορώ να καθρεφτιστώ στα πλακάκια του μπάνιου! Μεγαλείο!
Τώρα με τις γιορτές όμως, έπεσε η μέρα του ξεβρωμίσματος σε αργία! Οπότε είπα να βάλω κι εγώ ρούχα εργασίας και να βάλω κι ένα χεράκι. Γνωρίστηκα λοιπόν καλύτερα και με την κοπέλα - και συνειδητοποίησα και πόσο τυχερή ήμουν που έλειπα όλες τις προηγούμενες φορές! Γιατί καλή, χρυσή η Μ., αλλά γλώσσα δεν έβαλε μέσα!
Έμαθα λοιπόν τα πάντα για τον άντρα της, τα παιδιά της, την πεθερά της, όλους της τους γειτόνους! Και φυσικά έμαθα και το συγκλονιστικότερο....
- Ξέρεις, εγώ όταν παντρεύτηκα δεν ήξερα ότι υπήρχανε μεγέθη....
Ω, ναι! Της πήρε λέει καμιά δεκαετία να μάθει ότι βγαίνουν σε... διάφορα μεγέθη τα πουλιά!
Όπως διαπίστωσα πάντως, test drive μπορεί να μην τον έκανε τον σύζυγο, κελεπούρι όμως της έκατσε! ;-)
Και κάπου εκεί άνοιξε και η κουβέντα για τον περιβόητο μέσο όρο, τους 20 πόντους και το γιατί οι γυναίκες δυσκολεύονται να παρκάρουν*! Κι όπως είχε πει κι ένας μαθηματικός στο σχολείο κάποτε "δεν είναι το μήκος που μετράει, αλλά το πάχος"! Κι άλλες αμπελοφιλοσοφίες περί τεχνικής! Και θεωρίας της σχετικότητας.. Γιατί φίλε Einstein, το "τόσο" παραμένει "τόσο" είτε κινείσαι είτε είσαι ακίνητος!

* Εμ, πώς να υπολογίσουμε την απόσταση όταν προσπαθείτε να μας πείσετε ότι το "τόσο" είναι 20 πόντοι;;;

Οι σταθερές αξίες, οι πιθανότητες και οι άντρες

Οι σταθερές αξίες (και τώρα που το βλέπω με το φως της μέρας μπορώ να αποδεχτώ την άποψη της Α. ότι ίσως πρόκειται περί - μικρού - ψυχαναγκασμού) είναι ένα μοτίβο που ασυναίσθητα χρησιμοποιώ από μικρή...
Επίσης βρίσκω τη θεωρία πιθανοτήτων εξαιρετικά γοητευτική!
Και μετά... και μετά ήρθαν οι άντρες!
Τι σχέση θα μου πείτε έχουν όλα αυτά;
Ίσως ο κος Δελλαπόρτας (από την ομάδα Θαλής και Φίλοι) μπορούσε να σας το εξηγήσει καλύτερα. Και ίσως μπορείτε να κατηγορήσετε αυτόν για το παρόν post!
Για μένα τα πράγματα είναι ξεκάθαρα! Κάθε χρονική στιγμή της ζωής μου υπάρχει ένας άντρας εγκατεστημένος στο θρόνο της "σταθερής αξίας". Για χάρη του θα παρατούσα οποιονδήποτε άλλον. Έτσι έγινε με τον Β., έτσι έγινε με τον Π., έτσι έγινε με τον Σ... Ο καθένας τους κατέλαβε τη συγκεκριμένη θέση στο μυαλό μου, μέχρι να βρεθεί ο... άξιος διάδοχος. Όχι δηλαδή απαραίτητα ο επόμενος, όχι... Λόγω της σταθερής αξίας η ερωτική μου ζωή έκανε αρκετές φορές κύκλους. Μπορεί να είμαι με τον x αλλά κατά βάθος θα τον χώριζα ανά πάσα στιγμή αν εμφανιζόταν η σταθερή αξία y. Μια σταθερή αξία λοιπόν αντικαθίσταται όταν και μόνο όταν νοιώσω αυτό το περίεργο συναίσθημα της "μη επιστροφής". Κι η αντικατάσταση του y με τον x είναι κάπως επίπονη στο μυαλό μου, καθώς αλλάζει τα δεδομένα του προβλήματος (κι αν δεν είναι πρόβλημα οι ανθρώπινες σχέσεις, τότε ποιο είναι;).
Ένα μικρό τέχνασμα που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να βελτιώσεις τις πιθανότητες να βρεις το "καλύτερο δυνατό" ταίρι σου είναι να θέσεις έναν αριθμό ανθρώπων που είσαι διατεθειμένος να γνωρίσεις, έστω 100. Τους πρώτους 50 τους γνωρίζεις και τους... χωρίζεις! Από αυτή την πρώτη ομάδα διαλέγεις τον καλύτερο και τον... καθίζεις στο θρόνο της σταθερής αξίας. Πιάνεις λοιπόν τη δεύτερη 50άδα με τη σειρά και αρχίζεις το ξεσκαρτάρισμα σταματώντας μόλις βρεις αυτόν τον ένα που θα είναι ικανός να ανατρέψει τον πρώτο.
Τι γίνεται όμως αν στην επόμενη 50άδα δεν υπάρχει κανείς καλύτερος;
Τι γίνεται αν διαπιστώσεις ότι το άλλο σου μισό ήταν στην πρώτη "καταδικασμένη" ομάδα;
Τι γίνεται όταν συνειδητοποιήσεις ότι οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί, οι συγκρίσεις δε γίνονται με ένα απλό < και στη ζωή μετά την εις άτοπον δε μπορείς να ξαναγυρίσεις στην πρώτη γραμμή;

Λίγο από το... παραλίγο!

Αυτό το σουκού γ@μιόταν ό Δίας! Γ@μιόνταν τα πάντα! Και τα κοάλα μη σου πω! Μόνο εγώ έφαγα 2 στις 2 ήττες!
Η Δευτέρα με βρήκε με νεύρα κρόσια. Και φυσικά να αναρωτιέμαι ακόμα τι ακριβώς επισόδειο έχασα το βράδυ της Κυριακής.... Προσπάθησα να πάρω τηλέφωνο τον original παραλίγο αλλά δεν το σήκωνε... Μίλησα και με τον ψηλό, μου έσπασε τα νεύρα και σχεδόν αποφάσισα ότι μόνο μεθυσμένος είναι καλός μαζί μου! Αλλιώς είναι τέρμα κάφρος ακόμη και για τα δικά μου (μαζοχιστικά) γούστα!
Και κάπου εκεί ξεκίνησα τον ψυχαναγκασμό με τον... κοντό. Το κινητό του δεν το είχα ώστε να δοκιμάσω την ευθεία οδό. Οπότε μπήκα να τον ψάξω στους γνωστούς χαφιέδες: facebook, msn, skype... (αυτό και για όσους αναρωτιούνται που είχα ανοιχτό το facebook chat μετά από 300 χρόνια)
Εδώ είναι ο Μ., εκεί είναι ο Μ., που είναι ο Μ.; Είχε postάρει κάποια στιγμή κάτι στο wall του - οπότε το σενάριο "έπαθε κάτι στο δρόμο και δεν ήρθε" ευτυχώς απερρίφθη! Αλλά online δεν τον έβλεπα πουθενά...
Περιττό να σας πω ότι όλη μέρα κοίταγα κάθε τρεις και λίγο πότε στο ένα chat, πότε στο άλλο να τον δω να logάρει. Και, την πιο ακατάλληλη προφανώς στιγμή, ντιν! εισήλθε!
Πανικός! Τι κάνουμε τώρα; Του μιλάμε; Και τι του λέμε; Και πώς του το λέμε; Και καλά ρε βούρλο, τόση ώρα που περίμενες γιατί δεν σκεφτόσουν και τι ήθελες να του πεις;
Του ρου ρου ρουν! Το msn μου! Και μαντέψτε ποιος! Ρε, λέτε να γύρισε η τύχη μου;
Λέμε τα κλασικά εισαγωγικά κι εγώ αναρωτιέμαι τι και πως να ρωτησω... Και πάνω εκεί μου γράφει: "Πως πέρασες χτες;"
Ώπα, κάτσε! Με δουλεύει κι από πάνω;
(βρε μπας και κάναμε τίποτε και δεν το θυμάμαι;)
Πώς να πέρασα δηλαδή;
"Τι έκανες χτες το βράδυ;" ξαναρωτάει!
Ξέρω γω, έναν ύπνο πήρα (ελλείψει τίποτε καλύτερου...)
(ρε παιδιά, λέτε όντως να έκανα και να μη θυμάμαι;)
Ας μου πει επιτέλους κάποιος τι έγινε πριν φάω τις κοτσίδες μου!!!
Δυστυχώς η εξήγηση δεν είναι εφάμιλη του όλου δράματος που έζησα. Γιατί απλά ο original είναι και original στόκος και δεν είχε πιάσει το υπονοούμενο. Και είχε θεωρήσει ότι το λέγαμε για πλάκα! Γι αυτό και δεν ξεκουμπιζόταν!
Φταίω δηλαδή εγώ τώρα να τον κρεμάσω;
"Εγώ πάντως δεν το 'λεγα για πλάκα χτες..." συνεχίζει ο Μ. (πάλι καλά που τα έλεγε αυτός γιατί εγώ εξακολουθούσα να μην κάνω καλό contact)
"Μπορεί(ς) τότε να περάσεις κάποιο άλλο βράδυ..."
"Τώρα πιάνεται για μεσημέρι;"
:)













[τι; θέλετε κι άλλο; ε, όχι, δεν... πιανόταν για μεσημέρι! οπότε, έστω και με χρονοκαθυστέρηση, έγινε και... λίγο από το παραλίγο... ;)]

Παραλίγο...

Μέθυσε ο Θύμιος, θύμωσε η Θυμιώ και παραλίγο να γίνει δυστύχημα όπως έλεγε και το αναγνωστικό της Α' Δημοτικού. Και η αλήθεια είναι ότι μέθυσε ο Θύμιος... Και προφανώς τα πήρε στο κρανίο η Θυμιώ. Αυτό που παραλίγο να γίνει βέβαια - και ποτέ δεν έγινε - ήταν το... ρημαδοδυστύχημα! Την τύχη μου μέσα!
Μέσα σε ένα σουκού δύο παραλίγο; Πάει πολύ!
Περιστατικό νούμερο 1, ο ψηλός.
Ο ψηλός είναι η ιδανική παρέα για μεθυσμένα βράδια.
Μπορεί να πιει το Βόσπορο, να σε κάνει να λύνεσαι στα γέλια και είναι και σούπερ βολικός να κρασάρεις πάνω του όταν αρχίσει να γυρνάει το δωμάτιο. Έχει αυτόν το σωματότυπο που σε πείθει ότι μπορεί να σε κάνει ό,τι θέλει, να πεις το δεσπότη Παναγιώτη και μου ξυπνάει διάφορες σεξουαλικές φαντασιώσεις.
Με τον ψηλό δυστυχώς δεν έχει κάτσει ποτέ να ικανοποιήσω τις προαναφερθείσες φαντασιώσεις. Έχουμε καταλήξει μια δυο φορές σπίτι μου να φιλιόμαστε αλλά... τη μία ήταν ο #@#!$@! ο Α. που ροχάλιζε στο σαλόνι, την άλλη η ώρα η δύσκολη, καταλαβαίνετε.
Ε, ούτε το Σάββατο πρωτοτυπήσαμε ιδιαίτερα. Ήπιαμε μια κάβα, κατάφερα και σούταρα "διακριτικά" τον Α. πριν τον ξαναπάρει στον καναπέ και βρεθήκαμε οι δυο μας με τον ψηλό σε φάση "τυφλό-νεογέννητο-γατί" που παραπατάει δώθε κείθε. Κείθε κυρίως. Όπως φιλιόμασταν γκρεμίσαμε ό,τι έπιπλο είχε το θράσσος να παρεμβάλεται στο κομμάτι σαλόνι-κρεβάτι μέχρι που πιάσαμε πάτο. Κυριολεκτικά. Δύο βήματα πριν το κρεβάτι σαβουριαστήκαμε αμφότεροι στο πάτωμα. Πτωτικές παρέμειναν και οι λοιπές παράμετροι της βραδιάς...

Και για να μη φάω τις κοτσίδες μου όσο το σκέφτομαι ας δούμε την περίπτωση 2, ο κοντός.
Το σαββατοκύριακο αλκοολισμού συνεχίστηκε την Κυριακή με διαφορετική παρέα και ναργιλέ. Πρώτα εμφανίστηκε ο original παραλίγο (αυτός φταίει για όλα τώρα που το σκέφτομαι!) και μετά έκανε guest εμφάνιση και ο Μ. Η κατάσταση ήταν σουρεάλ, διαδραματιζόταν σε stop καρέ υπό τους ήχους καμμένης μουσικής και κάπου εκεί πρέπει να πέταξα κάποια από τις γνωστές lame ατάκες μου του στυλ "δηλαδή έχω δυο άντρες στο σπίτι και δε θα μου κάτσει κανείς;"... Ο original παραλίγο μπήκε σε mood καφρίλας, ο Μ. με τον οποίο δεν είχαμε ποτέ συσφίξει τις σχέσεις μας μπήκε σε mood "εγώ ψήνομαι"... Βρε λες;
Χαίρομαι ιδιαίτερα που δεν ήμουν σε κατάσταση να κάνω πλήρη σχέδια. Γιατί σε φάση μεταξύ αστείου και σοβαρού ο Μ. προσπαθούσε να συνεννοηθεί με τον original για το αν, πως και ποιος θα φύγει. Κι εγώ κατά βάθος ψηνόμουν να μείνει.. Την τελευταία συνεννόηση έχασα μόνο κι εκεί που ο original είχε μαζέψει τα πράγματα του και πήγαινε στην γωνία να δει αν έρχεται (το τρένο, το τρόλεϊ, η παλίρροια, ο χάρος να τον πάρει κτλ) κάνει ένα τσουπ και ο Μ., πετιέται από τον καναπέ και λέει "Άντε πάμε!" και φεύγει με τον άλλον!!! Θα έλεγα ότι έμεινα μαλάκας αλλά για να 'μαι ειλικρινής μου πήρε περί τα 45 λεπτά να καταλάβω τι έγινε. Ο Μ. λοιπόν πράγματι σηκώθηκε να φύγει κι εγώ έμεινα στον καναπέ να τον κοιτάω με έκφραση χρυσόψαρου (απλανές βλέμμα, ανοιχτό στόμα που βγάζει φυσαλίδες; την έχετε την εικόνα;) κι εκεί που περίμενα να σκάσουν στα γέλια να μου πουν "χα! το πίστεψες;" ή καμιά καφρίλα που να βγάζει νόημα τέλος πάντων, τσακ! μου κλείνει το μάτι!
Τώρα τι εννοούσε; Τον πετάω σπίτι και ξανάρχομαι, μην κοιμηθείς;
Στα 45 λεπτά πάντως που έμεινα να κοιτάω την πόρτα ούτε επέστρεψε, ούτε κι εγώ κατάλαβα τίποτε παραπάνω από το τι έγινε . (το γιατί έγινε περιμένω να ξυπνήσει κάποιος από τους δύο μπας και μου το εξηγήσει)

Στήσου!

Αν αργήσει ξανά πάνω από δέκα λεπτά θα είναι γάιδαρος!

Αν τον περιμένω ξανά μία ώρα θα είμαι ηλίθια!

Περί στησίματος λοιπόν ο λόγος, και - δυστυχώς - όχι στα τέσσερα. Αλλά στον καύσωνα, εκεί που στο πεζοδρόμιο ψήνεις αυγά μάτια σε 3 λεπτά... Όχι δηλαδή ότι το στήσιμο είναι καλύτερο στους 0 βαθμούς Κελσίου. Ή στη βροχή. Ούτε καν σε... αίθριες καιρικές συνθήκες!

Το στήσιμο είναι απαράδεκτο ούτως ή άλλως!

Οι συνθήκες απλά αυξάνουν την ένταση και συμβάλουν στην... ποικιλομορφία των όσων θα σου σούρω όταν δεήσεις να εμφανιστείς!

Αυτό είναι ένα ρολόι. Ο μικρός δείκτης δείχνει την ώρα και ο μεγάλος τα λεπτά. Και αν μπερδεύεσαι, να, πάρε ένα ηλεκτρονικό.

Επίσης άσε τη θεωρία της σχετικότητας κατά μέρους και τις φιλοσοφικές ανησυχίες για το πραγματικά είναι ο χρόνος. Ο χρόνος είναι ένα από τα θεμελιώδη μεγέθη της φυσικής, συμβολίζεται με το γράμμα t (το οποίο ηλιθίως διαβάζουμε "τε" με γαλλική προφορά) και μετριέται σε seconds - και τα παράγωγά του.

Έχεις συναίσθηση του χρόνου; Όχι, ε; Μην ανησυχείς, κατά βάθος η συναίσθηση αυτή αποκτιέται!

Πόση ώρα χρειάζεσαι για να ντυθείς;

Κάθε πότε περνάει το τρόλεϊ τις Κυριακές;

Πόση ώρα θες με το τρένο Καλλιθέα - Θησείο; (αυτή η ερώτηση γίνεται όλο και πιο δύσκολη με τα %^#$^% έργα)

Πόση ώρα περπάτημα έχεις μέχρι το σημείο του ραντεβού;

Μαζεύοντας αυτές τις μικρές πληροφορίες, και κάνοντας μια απλή πρόσθεση μπορείς να υπολογίσεις στο περίπου πότε θα πρέπει να αρχίσεις να ετοιμάζεσαι και πότε να ξεκινήσεις για να είσαι εκεί στην ώρα σου!

Δώσε κι ένα περιθώριο 10 λεπτών για αστάθμητους παράγοντες και ξεκίνα!

Δύσκολο; Δε νομίζω!

Και τώρα εξήγησε μου, με ποια λογική φεύγεις παρά πέντε για μια διαδρομή που ακόμα και με αμάξι και όλα τα φανάρια πράσσινα θες μισή ώρα για να διανύσεις!

Τι διάολο έχεις στο κεφάλι σου όταν λέμε και δέκα, κι εσύ ξεκινάς και 9 από το σπίτι σου! Πες μου ότι το ασανσέρ σου είναι τηλεμεταφορέας!

Αν έχεις ήδη αργήσει 10 λεπτά και δε βλέπεις να φτάνεις πριν περάσουν τουλάχιστον άλλα δέκα, τι περιμένεις για να με ενημερώσεις; Θες να μου κάνεις έκπληξη;

Και γιατί δεν απαντάς καν στο κινητό; Δε σε παίρνω για να σε βρίσω! Αυτό θα το κάνω από κοντά. Να μάθω αν έρχεσαι θέλω ή αν σε πάτησε το τρένο.

Α! Και αν ξαναεμφανιστείς χαρωπός χαρωπός - και 45 λεπτά αργοπορημένος - και δεν πεις καν συγγνώμη θα σε σκοτώσω και ας με πάνε φυλακή!

[Και το γεγονός ότι στη δουλειά σου δεν αργείς ποτέ, δεν κάνει τα πράγματα καλύτερα. Δείχνει μάλλον ότι εμένα με έχεις γραμμένη και δε βρίσκεις το λόγο να μπεις στον κόπο να μη με στήσεις...]

$&*@&^%*&@! Τσαντίστηκα!

Μίλα μου βρώμικα!

Α! Εγώ την Κοντοβά θα την τσουρομαδήσω! Δε φτάνει που είμαι σίγουρη πως μας είχε βάλει κρυφές κάμερες τότε με τα "υπέροχα πλάσματα"!Τώρα βλέπω το πρώτο επισόδειο του "Μίλα μου βρώμικα" και τι να δω;! Φάτσα φόρα το περιβόητο πλυντήριο μου που κόβει βόλτες!!!

Αλλά μιας και το (ξανα)ανοίξαμε το θέμα... ας μιλήσουμε βρώμικα!

Τι να κάνουμε;!;!;!

- Έτσι, ναι, σκίσε με!

Τι να σε κάνω;!;!;!

- Πάρτα μωρή σκρόφα! Έτσι!

Πως έτσι δηλαδή;!;!;!

- Πιο βαθιά! Ναι! Πιο βαθιά!

Τι λέμε ρε παιδιά;!;!;! Μαζευτείτε!

Κοίτα, αν τη βρίσκετε δηλαδή... Εγώ πάω πάσο... Δικαίωμα σας! Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Βγάλτε τα μάτια σας ελεύθερα!
Εγώ απλά, να, δεν είμαι πολύ του μιλητού. Δε θα κοκκίνιζα βέβαια κιόλας. Αλλά δεν τη βρίσκω ιδιαίτερα. Άσε που παίζει να πατήσω και τα γέλια...

- Μωρουλίνι μου...
- Ναι ζουζούνι μου, ΝΑΙ!
- Ααααχ!
- Ααααααααααααχ!

Ναι, οκ... Ούτε αυτό... Κολλήσαμε από τα μέλια ρε παιδιά... Άσε που εδώ δεν τα γλυτώναμε με τίποτε τα γέλια!

- Και τι θες κοπέλα μου επιτέλους;

Έλα μου ντε... Σεξ χωρίς πολλά λόγια γίνεται; Κάτι σε:

- Αααχ!
- Ναι...
- ΝΑΙ!
- Ααααχ!

Καλά δεν είναι;

- Κάτσε, κάτσε... Θες να πεις ότι σε χάλαγε το role playing με τον Χ.;
- Τα σαδομαζοχιστικά;
- Τα... καντήλια που σου κατέβαζε ο Μ. μέσα στο πάθος;
- Αυτός δεν είναι που σου έριχνε και καμία και γούσταρες;
- Για λέγε, για λέγε!!! Αυτή που το παίζει τώρα "μη! κοκκινίζω!" τις έτρωγε και γούσταρε;

Καλά ρε κορίτσια! Μη βαράτε! Στο σεξ όλα επιτρέπονται! Είπα εγώ τίποτε;!
Εγώ στόμα έχω και μιλιά δεν έχω! Βριστείτε ελεύθερα!

Για την πράσινη κάρτα;;; :-Ρ

Μαντέψτε ποιος επέστρεψε... Μα, προφανώς ο Σ.! Κι αυτή η... σχέση του παραλόγου συνεχίζεται! Αφού με πήρε κανά δυο φορές τηλέφωνο για να τα πούμε (που τι να πούμε; σάμπως καταλαβαίναμε και τι λέγαμε;!) ήρθε κι απ' το σπίτι και βρεθήκαμε ξανά στον καναπέ, αγκαλιά...
- Είσαι μαλάκας, αλλά μ' αγαπάς...
- Εγώ σ' αγαπάω;;;
- Όχι, εγώ σ' αγαπάω!
Αααα...! Μάλιστα! Είμαι μαλάκας, αλλά μ' αγαπάει! Τι άλλο θ' ακούσω σ' αυτή τη "σχέση";!

Υ.Γ. Περίμενα να έρθει απόψε αλλά... παίζει να μην κατάλαβα και πολύ καλά τι μου είπε στο τηλέφωνο! Παραιτούμαι, καλή σας νύχτα...
تصبح على خير.

Έλλειψη επικοινωνίας...

Όχι, δε χωρίσαμε γι αυτό με τον Σ.! Η... έλλειψη επικοινωνίας είναι ένας σικ τρόπος να πεις ότι εμένα μου αρέσει ο Μάλαμας κι εσένα ο Τσαλίκης. Εγώ θέλω Μύκονο κι εσύ Κουφονήσια. Και άλλα τέτοια ασυμβίβαστα!
Το δικό μας πρόβλημα ήταν όντως επικοινωνιακό. Στη βάση του. Έλειπε βλέπετε μια κοινή γλώσσα συνεννόησης! Κι αυτό που έκανε τη... σχέση μας τόσο "extreme" και δελεαστικό στην αρχή, έγινε καθημερινός μπελάς!
Καλά, όταν ήμασταν μαζί, κάπως θα βρίσκαμε τη λύση! Λίγο η νοηματική, λίγο χαρτί - μολύβι (έχω ολόκληρες συνομιλίες σε σκίτσα), μέχρι και translator στο internet έχουμε χρησιμοποιήσει για να βγάλουμε άκρη! Αλλά βγάζαμε! Και είχε και την πλάκα του! Και είχα και ιστορίες να διηγούμαι!
Πώς μιλάς όμως όταν είστε χώρια; Το πρωτοσκέφτηκα τη μέρα που ήθελα να του αλλάξω την ώρα του ραντεβού! Σε οποιονδήποτε άλλο θα έστελνα ένα μήνυμα "sorry, κάτι έτυχε, να πούμε 10 και τέταρτο;".
Εδώ καταρχάς ΔΕ μπορούσα να στείλω τίποτε! Ελληνικά σαφώς δε διάβαζε! Ούτε αγγλικά δυστυχώς! Κι αραβικά - ακόμα - δε μιλάω! Πόσο μάλλον να γράφω! Μη νομίζετε όμως ότι και το τηλέφωνο ήταν απλή υπόθεση! Ασυναίσθητα είπα την παραπάνω πρόταση, επακριβώς! Και κατάλαβε... ακριβώς τίποτε! Τι είναι έτυχε; Και κυρίως τι είναι τέταρτο;;;

Έπειτα ήταν κι όλα τα άλλα θέματα "κουλτούρας" που συμπλήρωναν το σουρεάλ σκηνικό! Δεν έχεις μαγειρέψει τίποτε;! Το σπίτι γιατί είναι άνω κάτω;! Οι γυναίκες στην Αίγυπτο (στην επαρχία, όχι στις πόλεις - θέλω να πιστεύω) δε δουλεύουν! Κι επίσης αν δεν είναι παρθένες δεν παντρεύονται! Άσε που το σεξ είναι αμαρτία και θα πάμε κι οι δυο στην κόλαση! Κι αυτός δεν έχει λέει πρόβλημα γιατί όλη μέρα με ναργιλέδες και κάρβουνα ασχολείται! (έκανε και χιουμοράκι στη νοηματική!)
Μεταξύ αστείου και σοβαρού πάντως κάποιοι φίλοι μου έλεγαν να προσέχω! Μη με δείρει κιόλας καμιά μέρα!
Σας διαβεβαιώ πάντως, δε με έδειρε! Με χώρισε όμως, ή τουλάχιστον έτσι νομίζω!
Σήμερα είχε ρεπό και ήλπιζε να βρεθούμε και μια φορά στο φως της μέρας. Σαν άνθρωποι. Κι όχι στις 4 το πρωί, μετά τη δουλειά του και 3 ώρες πριν φύγω εγώ για τη δική μου... Έλα όμως που εγώ είχα έκτακτη δουλειά και του είπα να βρεθούμε βραδάκι κατά τις 10 (και ξόδεψα μια κάρτα ολόκληρη για να του το εξηγήσω...). Ναι, νομίζω ότι κάπου στράβωσε, αλλά δεν έδωσα σημασία, και τι να έκανα στην τελική;;; Κι αφού ξεμπέρδεψα λίγο νωρίτερα χρέωσα και το σταθερό μου άλλα 3-4 ευρώ για να τον ενημερώσω αν θέλει να έρθει! Με ψιλοενοχλημένο - νομίζω - υφάκι μου είπε ότι έχει κανονίσει κάτι άλλο και θα με έπαιρνε αυτός τηλέφωνο αν ήταν αργότερα.

Και πράγματι με πήρε! Και μου είπε "Τελείωσα".
- Ναι, μπράβο, εγώ όχι ακόμα, έλα σπίτι μπας και.... (πρώτη αυθόρμητη απάντηση που προφανώς πήγε άπατη γιατί δεν κατάλαβε Χριστό!)
- Τέλειωσες αυτό που έκανες; Θα έρθεις τώρα; (δεύτερη, πιο σαφής απάντηση, σχεδόν συλλαβιστά, μπας και κάνουμε contact)
- Όχι. Τελείωσα.
- Τι τελείωσες; Δεν καταλαβαίνωωωωω (με απόγνωση)
- Τελείωσα. Μαζί!
- Α!!! Εμείς τελειώσαμε! Χωρίζουμε;
- Ναι... Θέλεις κάτι; (σαν τι; τσιγάρα; έναν αποχαιρετιστήριο οργασμό; διατροφή;)
- Όοοοχι, ντάξει... Γειαααα...

Υ.Γ.1 Χώρισα, έτσι;;; Για να ξέρω...
Υ.Γ.2 Εμένα αραβικά ποιος θα μου μάθει;;;

Πηδάτε γιατί χανόμαστε!!!

Δεν ξέρω αν είναι μύθος το γεγονός ότι ένας άντρας σκέφτεται το σεξ 4.745 φορές το χρόνο, δηλαδή περίπου 13 φορές τη μέρα... Είναι σίγουρα μύθος το ότι θέλουν να το κάνουν με την ίδια συχνότητα!

Στα λόγια σχεδόν όλοι οι φίλοι κι οι γνωστοί μου είναι sex maniacs! Μέχρι στιγμής πάντως είχα την τύχη να πετύχω μόνο δύο που ήταν όντως...

Αλλά το ανησυχητικό είναι ότι λιγοστεύουν και αυτοί που κινούνται στον εθνικό μέσο όρο του "δυο φορές την εβδομάδα"...

Από τους τρομαχτικούς - που παραδέχονται ότι μπορεί να θέλουν σεξ μια φορά στους δύο μήνες - δεν έβγαλα άκρη για τα βαθύτερα αίτια...

Και προφανώς δεν έβγαλα άκρη ούτε από τους κρυφούς! Από αυτούς που είναι πάντα πρόθυμοι να ανοίξουν σεξοκουβέντα μαζί μου, και να δηλώσουν ότι αν μπορούσαν θα πηδούσαν όλη μέρα κάθε μέρα! Και τότε καμάρι μου, γιατί δεν το επιδιώκεις; Κι ούτε καν;! Γιατί δεν το κανονίζεις!
(ναι, τώρα κράζω συγκεκριμένο άτομο)
(τον περιβόητο φαντάρο της Σ.)
(που πολύ την είχα καταβρεί τον πρώτο καιρό της γνωριμίας μας με το άτομό του)
(και βγάζει κι αυτή τη βαρβατίλα του άντρα του σωστού...)
(κι ακόμα σε υπερασπίζομαι ρε φίλε, αλλά κάνε κι εσύ κάτι!)
Τα περί προτεραιοτήτων φαντάρων και λοιπών ξεσπιτωμένων δεν τα θίγω στο παρόν post. Αλλά, θα το δεις που θα το δεις το κορίτσι 2-3 μέρες το μήνα, για πάστα θα την πας; Ή για την ακρίβεια, μόνο για πάστα;;;!!!

Να σας πω κάτι; Ποντάρω τις τελευταίες μου ελπίδες στην οικονομική κρίση! Δε θα 'χουμε λεφτά για καφέ, ε, να μην το ρίξουμε στο σεξ;!

Πηδάτε ρε γιατί χανόμαστε!!!

Το έτσι, το γιουβέτσι και ο μαλάκας

Ξέρετε ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα; Να προσπαθείς να μαζέψεις τα κομμάτια της φίλης σου που μόλις χώρισε! Και ξέρετε τι το κάνει ακόμη πιο δύσκολο; Το να το παιδεύεις μια βδομάδα με το έτσι και το γιουβέτσι!

Σκηνή πρώτη, λήψη 1, πάμε!
Κυριακή πρωί, ζέστη λες κι είναι Αύγουστος, καφεδάκι στο Θησείο. "Έχουμε να μιλήσουμε από την Παρασκευή...". Σκατά... "Γιατί;" "Ξέρω γω;" Ακόμη πιο σκατά...
Από που ν' αρχίσεις και που να τελειώσεις; Πότε ξεκίνησε το κακό; Γιατί δεν παίρνεις εσύ; Μήπως είσαι υπερβολική;
Κι αρχίζουν κι οι θεωρίες συνομωσίας! "Να δεις που έχει βρει άλλη..."
Τώρα τι να σου πω... Εγώ για να 'μαι κι ειλικρινής έχω ξεχάσει πως είναι οι σχέσεις! Σχέση-σχέση έχω να κάνω... από το σωτήριο έτος... 2006; Κάπου εκεί...

Σκηνή δεύτερη, Δευτέρα, στη δουλειά, και δε βγαίνει και το deadline...
Τηλέφωνο. "Από το πρωί στη δουλειά, ένα γεια έχουμε πει". Τι να πω τώρα εγώ; "Να δεις που περίμενε να δώσω το μάθημα και μετά..." "..."  "Χωρίσαμε σου λέω". "Στο είπε δηλαδή;" "Όχι, αλλά τι να καταλάβω από τη συμπεριφορά του;". Έλα μου ντε..
Είναι δυνατόν να χωρίζεις μετά από τόσα χρόνια και να μην το ξέρεις; Να μη μπαίνει καν στον κόπο ο άλλος να στο πει;
Ρώτα τον, το κέρατο μου! Ρώτα τον! ΡΩΤΑ ΤΟΝ! "Και γιατί δεν τον ρωτάς;"
"Θα του πω αύριο να μιλήσουμε"

Σκηνή τρίτη, σπίτι μου, κοντινό πλάνο στο μπουκάλι το ουίσκι.
Ποτό. Γκομενοανάλυση. Ποτό. Μπινελίκια. Ποτό. Κλάμα. Ποτό. Θεωρίες συνομωσίας. Ποτό. Αισιόδοξα σενάρια (εγώ ήμουν αυτή). Κι άλλο ποτό.  Απαισιόδοξα σενάρια (να προετοιμαζόμαστε). Κλάμα και ποτό.
"Ρώτα τον $%#@ το κέρατό μου, μην κλαίμε τσάμπα!" (το 'χω ξαναδεί και το έργο...)

Σκηνή τέταρτη, εξωτερικό πλάνο
Γυρίζω σπίτι, φορτωμένη σακούλες σούπερ μάρκετ και χτυπάει το κινητό. Ωχ ωχ ωχ...
"Μου είπε να βρεθούμε κάπου έξω" "..." "Να μιλήσουμε"
Άντε επιτέλους!
"Θα μου πει να χωρίσουμε... Αλλιώς θα ερχόταν να με πάρει..."
Ανάλυση και κόντρα ανάλυση... (εγώ και οι σακούλες μου σωριαζόμαστε στα σκαλάκια γειτονικής πολυκατοικίας)
Τουλάχιστον σε λίγο θα μάθουμε!

Σκηνή πέμπτη, ηχητικό... (ψυθιρίζει)
"Τα βρήκαμε, θα σου πω..."
Να χαρώ; Να σιχτιρίσω;Τσάμπα το κλάμα, και το 'λεγα... Άσε να μου πει και βλέπουμε...

Σκηνή έκτη, σουρεάλ
Λεωφορείο. Άνευ κλιματισμού. Πήχτρα στον κόσμο. Και κάνω αυτό που μου τη σπάει περισσότερο. Μιλάω στο κινητό, δίνοντας show για ωτακουστές και κακόμοιρους συνεπιβάτες που σε τίποτε δε φταίνε να μοιράζονται τις πίκρες και τους καημούς μας. Και την ακούω να μου λέει για το πώς στην αρχή ήταν αποφασισμένος να χωρίσουνε. Και πώς τελικά το συζητήσανε. Και πώς άλλαξε το κλίμα. Και τι ωραία λόγια της είπε. Και πώς τελικά τα ξαναβρήκανε. Και μπούρου μπούρου ότι ναι μεν υπάρχουν προβλήματα, αλλά θα τα παλέψουν, γιατί την αγαπάει. Και θέλει να την κάνει ευτυχισμένη. Και γιατί χωρίς αυτήν η ζωή του είναι ένα τίποτε...
"Τι να πω; Χαίρομαι..." Τι να πω; Πρόσεχε; Τι να πω; Κατάλαβες γιατί έγινε όλο αυτό; Το λύσατε; Είσαι οκ; Θα είστε οκ; Τι να πρωτοπώ...

Σκηνή έβδομη (κι άντε, σε λίγο τελειώνουμε - για σήμερα)
Καφεδάκι με την Ι. και επιτέλους όχι πια δάκρυα! Κι όχι άλλο αλκοόλ!
Ναι καλά...
Το κινητό μου... ^%#^&^$&#%$%@
"Χωρίσαμε".
Ε, άντε μου και στο διάολο!!!

Γκραν φινάλε, στο μπαλκόνι, με ό,τι αλκοολούχο έχει απομείνει στην κάβα...
Ποτό. Γκομενοανάλυση. Ποτό. Μπινελίκια. Ποτό. Κλάμα. Ποτό. Θεωρίες συνομωσίας. Ποτό. Την Παναχαϊκή μου. Κι άλλο ποτό.  Πάμε γι άλλα. Κλάμα και ποτό.

Τίτλοι τέλους...............

Και τα νεύρα μου κρόσια! Δε φτάνει που οι χωρισμοί είναι επώδυνοι έτσι κι αλλιώς, πρέπει να τους κάνουμε κι ακόμα χειρότερους;
Γιατί μπορεί να θέλουμε να πληγώσουμε τόσο πολύ ένα άτομο που ζήσαμε τόσα μαζί;
Είναι απόφαση που παίρνει κανείς ελαφρά τη καρδία;
Και αλλάζει γνώμη τρεις φορές σε ένα 24ωρο;
Τη μια σε θέλει για μάνα των παιδιών του και την άλλη το... ξανασκέφτεται και δε νοιώθει τίποτε όταν κοιμάται μαζί σου;!;!;!
Κοπάνα ρε το κεφάλι σου στον τοίχο!
Λίγη συνέπεια στα όσα λέμε!

Παραιτούμαι. Με έχει βαρέσει και το ουίσκι στο κεφάλι..

Υ.Γ. Να δηλώσω παρεμπιπτόντως ότι πρώτα άκουσα τη φράση "μια έτσι, μια γιουβέτσι" και πολλαααα χρόνια αργότερα έμαθα ποιο φαγητό είναι το γιουβέτσι! Και στη θέση του γιουβετσίου, πολύ θα θιγόμουν αν με χρησιμοποιούσαν σε μια τέτοια φράση! Γιουβέτσι rulez! :-p

Εσύ Γιώργο πήρες; - η συνέχεια...

Όπως έχω ξαναπεί (βλ. εδώ), η Ν. και η φίλη της η Λ., το είχαν συνήθειο να μπλέκουν η μια με τους πρώην της άλλης... Τον χώριζε η μία, τον αναλάμβανε η άλλη! Ε, είχαν και σχετικά όμοια γούστα, κοινές παρέες, καταλαβαίνετε...
Εγώ από την άλλη ούτε της κοινοκτημοσύνης ήμουν, είχα και κάπως extreme γούστα. Οπότε μηδεπόποτε είχαμε μπλέξει τα μπούτια μας, πόσο μάλλον τους γκόμενους μας!
Επειδή όμως - το λέει κι ο σοφός λαός - μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μη λές - ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και γι αυτό! Παγκόσμια πρώτη που λέει και η Ν.! :-P

Με την Ν. το μόνο κοινό που έχουμε σε αυτόν τον τομέα νομίζω, είναι ότι μας αρέσουν οι μικρότεροι! Και οι μαλλιάδες, μόνο που για μένα δεν είναι στον... στάνταρ εξοπλισμό (είναι στα έξτρα βέβαια, που εκτιμώνται βαθύτατα). Επίσης της Ν. της αρέσουν οι... μισές μερίδες! Κατηγορία φτερού! Πώς να τύχει λοιπόν να μας αρέσει ο ίδιος άντρας;!;!;!
Θα μου πεις, δεν έτυχε έτσι ακριβώς... Τον Β. τον γνωρίσαμε μαζί πριν 2-3 χρόνια, η Ν. τον έβαλε στο μάτι, τη βοήθησα και λίγο να κουνήσει το δέντρο να πέσει η πίτα ,έπεσε η πίτα και... φαγώθηκε προ πολλού. Ε, μετά μας έμεινε ο Β. στην παρέα (άλλο ένα από τα χαρακτηριστικά της Ν. - πέρα από το να περιμένει τις πίτες να πέσουν μόνες τους και να ανταλλάσει γκόμενους με τη Λ. - είναι να κάνει φίλους τους πρώην της!).
Αν και το ειδύλλιο Ν. - Β. θεωρείται κατά γενική ομολογία περσινά ξινά σταφύλια, ο Β. τελευταία περνούσε ξανά μια φάση που την ψιλογούσταρε (η Ν. πάντως αυτό τον καιρό ξανατεστάρει τα... ψυχολογικά της όρια). Οπότε τον βλέπαμε συχνά - πυκνά. Κι αφού το κρεβάτι της Ν. δεν ήταν πλέον available, ο Β. συχνά κατέληγε στον καναπέ μου (μένει και στου διαόλου το κέρατο το παλικάρι!).
Είναι και παιδί για σπίτι ο άτιμος! Μαγειρεύει, πλένει, συγυρίζει! Αλλάζει λάμπες, κατεβαίνει να φέρει τσιγάρα, μέχρι και σούπερ μάρκετ προθυμοποίηθηκε να πάει να μου ψωνίσει! Νομίζω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε κι η πλάκα ότι αν είναι ελεύθερος, τον παντρεύομαι!

Σας έχει τύχει ποτέ να ξεκινήσετε τέτοιου είδους πλάκα με κάποιο φίλο σας;
Αστειευόμασταν καμιά βδομάδα πάνω στο θέμα! Δηλώναμε ζευγάρι και διαπραγματευόμασταν να αλλάξουμε και το relationship status στο facebook, να φρικάρουμε μερικούς κοινούς γνωστούς.
Πάντα στα πλαίσια της πλάκας, πήρα και την άδεια και την.... ευχή της Ν. για την ολοκλήρωση της σχέσης μας!
Και κάπου μεταξύ 3 και 4 το πρωί, μεταξύ μπύρας και τεκίλας, φθοράς και αφθαρσίας και πάνω απ' όλα μεταξύ αστείου και σοβαρού, βρεθήκαμε με τον Β. να το σκεφτόμαστε!!! Σοβαρά! (το σεξ, όχι το γάμο!)
Και κάπως έτσι μπήκα κι εγώ στο club "εσύ Γιώργο πήρες;"...
Και το μόνο σχόλιο της Ν.;
- Το ρεκόρ και πάλι δικό μου είναι! Εσείς τους παίρνετε από δεύτερο χέρι!

Τριφασικό!

Έκανα φάση!
Κάναμε φάση...
Φασωθήκαμε.
Έπαιξε φάση...
Φάσωμα...
Ποιός την έβγαλε αυτή τη φ(ρ)άση δεν ξέρω, αλλά από το γυμνάσιο προσπαθώ να πιάσω την ακριβή ερμηνεία της! Και μόλις χτες νομίζω έπιασα το νόημα! Δεν είναι ότι δεν υπάρχει στάνταρ πακέτο ερμηνείας, αλλά η... συνάρτηση φάσωμα παίρνει παραμέτρους! Ηλικιακές!

Η "φάση" στο Γυμνάσιο
φασωθήκαμε = φιληθήκαμε
Με γλώσσα(!). Και έπεσε και λίγο χούφτωμα. Πάνω από τα ρούχα...
Πιθανότατα σε χοροεσπερίδα. Ή σε πάρτυ χωρίς γονείς (!).
Είναι το αντίστοιχο του one night stand για το Γυμνάσιο.

Φάσωμα στο Λύκειο
η πιο δύσκολα προσδιοριζόμενη φάση...
Αν το δούμε με βάση τη στατιστική, στις περισσότερες περιπτώσεις φάσωμα = μπαλαμούτι..!
Αγκαλιές, φιλιά, χάδια, με μερικό ή ολικό γδύσιμο!
Αυτό που κυρίως ποικίλει είναι η... ποσότητα των ρούχων που αφαιρούνται!
Η φάση του Λυκείου ένα τοοοοσο δα βηματάκι πριν το σεξ.
(ένα 10% των φάσεων του Λυκείου ωστόσο υπάγονται στην κατηγορία του Γυμνασίου κι ένα 20% - πιο απελευθερωμένο σεξουαλικά - με τον όρο φάση εννοεί την ενήλικη)

Ενήλικες φάσεις
ε, φάσωμα = σεξ
Φάσωμα αποκαλούμε είτε το one nigh stand, είτε το πήδημα με κάποιον που ακόμα ιδέα δεν έχουμε αν θα γίνει γκόμενος ή θα εξαφανιστεί από προσώπου γης. Συνήθως χρησιμοποιείται για φάσεις που έκατσαν στο ψιλοάσχετο και συχνά μετά από μεθυσμένα βράδυα.

Και γιατί τα λέω όλα αυτά;
Μη μουτζώσετε... Βασικά κάναμε μια 3ωρη τηλεφωνική γκομενοανάλυση με την Α.... Ξέρετε τώρα. Στατιστικά, γκομενοϊστορίες, είχαμε και μια "παγκόσμια πρώτη" (θα το γράψω στο επόμενο post). Κι εκεί που μετράγαμε γκόμενους, συνειδητοποίησα ότι ακόμη και στην... ενήλικη φάση (της ζωής μου) έχω κάνει δύο φάσεις του Γυμνασίου και τρεις του Λυκείου!!! (και μία του Δημοτικού τώρα που το σκέφτομαι! Χορεύοντας τα "παπάκια στη σειρά" στη Boom Boom!!! - ew!!!)

Η συνταγή της επιτυχίας

Για τη συνταγή αυτή θα χρειαστείτε:

• έναν μαλάκα πρώην γκόμενο
• έναν νυν γκόμενο (έστω και την υποψία αυτού)
• msn ή αντίστοιχο πρόγραμμα για chat

 Στο ρόλο του... Μαμαλάκη η Σ.!

Ο Π. υπήρξε η πρώτη καρακαψούρα της Σ.! Το τι του βρήκε είναι μια μεγάλη μεγάλη ιστορία κι επειδή δε θέλω να με κρεμάσει απλά θα την προσπεράσω και θα μείνω στα πρακτικά. Ο Π. λοιπόν τα είχε με τη Σ. Ή μάλλον η Σ. τα είχε με τον Π. Γι αυτόν δεν είμαστε και πολύ σίγουρες...
Όσο καιρό ήταν μαζί ο Π. απλά της έβγαζε το λάδι. Σήμερα έτσι, αύριο γιουβέτσι. Τηλέφωνα γιοκ. Μηνύματα ένα τη βδομάδα και στο τσακίρ κέφι. Καφρίλες και προσβολές σε καθημερινή βάση. Βάλε και λίγο awkward και αποτυχημένο σεξ, ε, πόσο να κρατήσει η σχέση;
Βέβαια η Σ. τον κράτησε ένα χρόνο και κάτι...
Κάποια στιγμή πάντως - λίγο οι φωνές της Ε., λίγο η μουρμούρα της Α. - τον χώρισε, τον διέγραψε από msn και facebook, ησυχάσαμε για μερικούς μήνες... Τα 'φτιαξε και με τον φαντάρο... Και τότε αρχίσανε οι παρασπονδίες... Χάζευε το προφίλ του στο facebook από το pc μου (που ηλιθίως δεν τον είχα κάνει delete), τον ξαναπρόσθεσε στο msn, πολύ ήθελε να γίνει η βλακεία;
Ψάρεμα στο ψάρεμα του είπε ότι έχει σχέση!
Και κάπου εκεί ο Π. πήρε την πρώτη... βράση! Αρχικά άφρισε και προσπαθούσε να μειώσει τον νυν. Τον αποκαλούσε ο "πως-τον-λένε", το "παιδάκι". Και "σε ικανοποιεί τώρα το παιδάκι΄". Και άλλα τέτοια χαριτωμένα...
Τα ξαφρίζετε και όταν σταματήσουν να βγάζουν αφρό τα σουρώνετε. (συνταγή για φασολάδα)
Αφού λοιπόν ξάφρισε, ο Π. έγινε αρνάκι! Γάλακτος! Κι άλλαξε τακτική. Άρχισε να μιλάει γλυκά, να γλυκοτσουτσουνίζει γενικώς, είπε και δυο-τρεις δακρύβρεχτες πίπες του τύπου "θα είσαι πάντα ένα κομμάτι της ζωής μου", "δε σε εκτίμησα όσο είχα και μου άξιζε που σε έχασα". Μέχρι και μηνύματα στο κινητό άρχισε να στέλνει (με σκοπό να τα δει το "παιδάκι" άραγε;)
Πήγε λίγο να την πατήσει η Σ. αλλά ΤΕΤΟΙΑ αλλαγή ποια;;;!!! Πόσες φορές να σε πιάσει κορόιδο ο ίδιος άντρας;! Τη μυρίστηκε τη δουλειά...
Ε, κάπου εκεί δεν ξυπνάει ο μάγειρας μέσα σου; Δε θες να τον σουβλίσεις; Να τον κάνεις με τα κρεμυδάκια; Να τον κάνεις στο φούρνο με πατάτες; [πω! και πείνασα...]

Σε βλέπω σα φίλο/η...

Δεν υπάρχει πιο απαίσια ατάκα! Κι όσοι την έχετε πει να πάτε τώρα να κάνετε γαργάρες με αλατόνερο!
Τι σημαίνει ρε φίλε "σε βλέπω σα φίλη"; Και πως φτάσαμε να μπλέξουμε τα μπούτια μας; Γιατί τα χέρια σου είναι τυλιγμένα γύρω μου; Και γιατί οι μύτες μας απέχουν 4,2 χιλιοστά;


Στο 99,9% των περιπτώσεων (ας κρατήσω και μια πισινή) η ατάκα αυτή δε λέγεται χωρίς να φταίμε κι οι δυο! Και κατά κύριο λόγο ΕΣΥ!!! Εσύ, εγώ, όποιος τη λέει, για να μην παρεξηγούμαστε!
Όσοι έχετε ακούσει αυτή την ατάκα να κάνετε ένα βήμα μπροστά. Ορκιστείτε στο Κάμα Σούτρα παρακαλώ. Και απαντήστε μου τώρα, το άτομο που σας σέρβιρε την εν λόγω χυλόπιτα πόσα "δικαιώματα" σας είχε δώσει;
Βγαίνατε συχνά λέτε, ε; Κάνατε αγκαλίτσες, αγαπουλίτσες και τσιλιμπουρδίζατε, λέτε! Σας γαργαλούσε! Κρατούσατε χεράκι χεράκι παντού! Κι όλος ο κόσμος νόμιζε ότι είστε μαζί, ε;
Ναι, εγώ σας πιστεύω! Είναι κι ο όρκος στο Κάμα Σούτρα που είναι ιερός (που να στραμπουλήξω τον αυχένα μου κάνοντας 69)...
Για κάντε δυο βήματα μπροστά τώρα κι όλοι εσείς που την πετάξατε αυτή τη βλάσφημη φράση!
Εδώ, στα μάτια να με κοιτάτε!
Τα είχατε κάνει όλα αυτά που λένε τα θύματα; Είχατε... τσιλιμπουρδήσει με το θύμα; Του είχατε ζουπήξει το κωλαράκι; Το είχατε φτάσει στο αμήν;
Κι εκεί που νόμιζε ότι επιτέλους ήρθε η ώρα για το πρώτο φιλί... τσουπ! του σκάσατε τη χυλόπιτα "σε βλέπω σα φίλο";! Να αναρωτιέται κιόλας ο κακομοίρης/η κακομοίρα από που του 'ρθε;! Το είπατε και με ελαφρώς προσβεβλημένο-απορημένο ύφος, του στυλ "μα, πως σου πέρασε τέτοιο πράγμα απ' το μυαλό";!
- Μα....
- Μαμούνια!!! Ρε, πάμε καλά; Εσύ τους φίλους σου τους φιλάς στο λαιμό; Ή κυνηγάς τον κολλητό σου γύρω γύρω από το τραπέζι να τον γαργαλήσεις και μετά τον ρίχνεις και στο κρεβάτι; Τρίβεις ρε τη μύτη σου σαν πιγκουίνος με την παλιοπαρέα; Πες μου κιόλας ότι τους πιάνεις και τον κώλο!
Δεν είπα ότι με χάλασες και τώρα πρέπει να με πάρεις! Αλλά ρε φίλε, είναι σαν να κάνεις παζάρι, να πετυχαίνεις την τιμή που ήθελες και... να φεύγεις! "5 ευρώ, 5 ευρώ, πάρτο!"
Να! Πάρε κι άλλα 5!
Παραιτούμαι! Όποιος έχει λογική εξήγηση για το φαινόμενο "φίλοι, φίλοι, αλλά η μισή μέσα είναι" ας κάνει ένα comment... Φιλικά πάντα...

Πάρτα μωρή άρρωστη!

Δυο μέρες τώρα είμαι κρεβατωμένη, με τον πυρετό να ανεβοκατεβαίνει. Βήχω, φταρνίζομαι, γενικά είμαι ένα χάλι μαύρο! Έχω ξοδέψει 3 πακέτα χαρτομάντηλα (αυτά των 100), 4 πακέτα καραμέλες για το λαιμό, 2 καρτέλες παυσίπονα...
Και δε μπορώ καν να μιλήσω στο τηλέφωνο γιατί πονάει ο λαιμός μου! Για επισκέψεις ούτε συζήτηση. Μην κολλήσουμε και τον άμαχο πληθυσμό...
Σήμερα με τα πολλά κατάφερα και σύρθηκα μέχρι το pc, να δω και τι συμβαίνει στον κόσμο! Τσέκαρα τα mails μου, χάζεψα για λίγο στο blogοχωριό κι εκεί που... τάιζα τα ψάρια μου στο facebook - τσουπ! - πετάγεται το παράθυρο του chat! Πώς το είχα ξεχάσει online δε θυμάμαι, αλλά πάλι καλά...
Ο Δ.! Βρε, βρε... Κι έλεγα ότι θα εξαφανιστεί...
Μιλάμε χωρίς να λέμε τίποτε. Και δεν είναι και καμία από τις άλλες online να πει μια γνώμη! Να μπω στο ψητό ή να τον αφήσω να μιλάει περί ανέμων και υδάτων;
Λέω να το παίξω γενναία! Κάπου ανάμεσα στο ιατρικό ανακοινωθέν και στα περί βαρεμάρας τον ρωτάω αν παίζει να τον δω. "Ναι, αμέ. Θα περάσω να τα πούμε αν είναι".
Και τι να συμπεράνω ρε φίλε από αυτό; Θα περάσεις για να μιλήσουμε; Ή να... γδυθώ κατάλληλα; Τι τις ήθελα τις αποφασιστικότητες; Άκρη δεν έβγαλα!
Εκεί που σκέφτομαι να καληνυχτήσω και να αποχωρήσω με όση αξιοπρέπεια μου είχε απομείνει μου 'ρχεται σχόλιο.  Με χρονοκαθυστέρηση μεν, αλλά, ε, δεν θα του κρατήσουμε και μούτρα!
"Μα, να κρεβατωθείς από κρυολόγημα;! Υπάρχουν ένα σωρό ωραία πράγματα για να κρεβατωθεί κανείς!!"

Υποκλίνομαι! Και σε περιμένω... ;)

Carrie Vs Bridget 5ος Κύκλος!

Τελικά προφανώς η Carrie δεν παντρεύτηκε... Ούτε η παρέα των 6 σκόρπισε στα πέρατα της γης (είχαμε μερικές μετακομίσεις αλλά... εμείς δε χωρίζουμε!). Η Ε. είναι ακόμα με τον Χ. Η Ν. εξακολουθεί να περιμένει την πίτα να πέσει. Η Α. το διαπραγματεύεται ακόμα για το αν θα σοβαρευτεί... Η Σ. έχει σχέση! Και η Μ. παντρεύτηκε πράγματι τον Ι. και... έχουν και παιδί!
Αλλά, σιγά σιγά! Θα σας ενημερώσω για όλα! Ας αρχίσουμε να μπαίνουμε σε μια σειρά...

Οι πρωταγωνιστές (και περίληψη των προηγουμένων)

Ε + Χ = L.F.E.

Ε.: η εδώ και χρόνια δεσμευμένη της παρέας! Αυτή και ο Χ. είναι μαζί από το λύκειο. Και ο Χ. είναι πρακτικά πλέον επίσημο μέλος της παρέας μας. Τους δουλεύουμε για το ποιος θα πρωτοβαφτίσει τα παιδιά τους, για το αν και πότε η μαμά του Χ. θα μάθει επιτέλους στην Ε. να φτιάχνει παστίτσιο και μουσακά, για το τι θα βάλουμε στο γάμο τους και λοιπές καφρίλες για το πότε θα βαρεθούν ο ένας τον άλλο και για το αν τους τρομάζει η ιδέα να... κλείσουν σεξουαλικά και να μη γνωρίσουν ποτέ άλλο ερωτικό σύντροφο!
Ο 5ος όμως κύκλος αυτού του blog τους βρίσκει σε φάση "άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη"... Βλέπετε, η Ε. διορίστηκε στη Σύρο κι ο Χ. έπιασε δουλειά στην εταιρεία του πατέρα του, στην Αθήνα. Πιεσμένα ωράρια, λίγες άδειες και μια θάλασσα στη μέση. Κι έχουμε φουρτούνες και υποψίες ότι πάμε για φούντο. Και πάλι όμως, ο καιρός θα δείξει...

Α. η αμετανόητη!

Η Α. είναι η πιο επισοδειακή από τις φίλες μου νομίζω... Βρίσκει γκόμενους παντού και πάντα, σπανίως τους κρατάει για πολύ, διηγείται (και της συμβαίνουν) τα πιο κουλά πράγματα και έχει σαν χόμπυ τη συλλογή (όχι πεταλούδων φυσικά, αλλά) περίεργων ανδρικών ονομάτων, εξωτικών κατακτήσεων και λοιπών στατιστικών.
Το 2009 δεν ήταν η καλύτερη χρονιά της αλλά ελπίζω και εύχομαι (για το καλό του blog πάνω απ' όλα) ότι το 2010 θα είναι.. ενδιαφέρον! ;-)

Η μικρή που μεγάλωσε...

Η Σ., η μικρή της παρέας, παραμεγάλωσε... Στα 20 πλέον, έχει καταφέρει να φάει τις ήττες που της αναλογούν, να μπλέξει, να ξεμπλέξει, να τσακίσει το οικογενειακό παγωτό της παρηγοριάς, να ερωτευτεί, να απογοητευτεί, τα γνωστα...
Το νέο έτος μπήκε με την Σ. σε σχέση (!), με φαντάρο (!) και να προσπαθεί να συγχρονίσει τον... κύκλο της με τις άδειες του Α.!

Πέσε πίτα να σε φάω - extended version

Ποιά περιμένει ακόμα την πίτα; Μα, η Ν. φυσικά! Και δε στρώνει καν τραπέζι... Χρόνια τώρα! Και το εκνευριστικό είναι ότι συνήθως πέφτει η πίτα! Απλά όχι τόσο συχνά όσο θα ήθελε! Και όπως έχω γράψει και παλιότερα, τώρα διανύει την περίοδο που θέλει σχέση (και είπαμε, για καθαρά πρακτικούς λόγους! για να μην ψάχνει-περιμένει μέχρι να πέσει η επόμενη)
Το 2010 πάντως προβλέπεται εξαιρετικά δύσκολη χρονιά για τους άντρες που θα... ποθήσουν την Ν.! Γιατί, δε φτάνει που περιμένει από τον υποψήφιο να κάνει τα πάντα μόνος του, έχει ανεβάσει και τον πήχη ψηλά! (και την ένδειξη της ζυγαριάς τόσο χαμηλά που εγώ αμφιβάλω αν κυκλοφορεί άντρας σε τόσο petit έκδοση)

Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς ακόμα καλύτερα!

Μπορεί ο Ι. να μας παίδεψε λιγουλάκι, το πήρε όμως το κορίτσι! Ο λόγος προφανώς για τη Μ., το άτομο που φέρνω πάντα σαν παράδειγμα στη μάνα μου όταν με ρωτάει αν και πότε έχω σκοπό να σοβαρευτώ! Βίος και πολιτεία στα "νιάτα" της, όταν ένιωσε το βιολογικό της ρολόι να χτυπάει (κοίτα να δεις που τελικά είχε!) τα πράγματα εξελίχτηκαν όπως μόνο στις ελληνικές ταινίες έχουμε συνηθίσει. Ξαναβρήκε τον πρώτο της έρωτα, παντρεύτηκαν και η μικρή Κ. - η κόρη τους - έκανε τις προάλλες τα πρώτα της βήματα!

Κι εγώ;

Ο νεός χρόνος με βρήκε με καινούρια δουλειά, καινούριο σπίτι, καινούριους φίλους, υλικό για νέα posts και με στόχο να ξαναρχίσω να γράφω εδώ τα κατορθώματά μας.

Θα μας αντέξετε;

We are back!!! (?)

Ένα από τα πιο ανούσια και ψυχοφθόρα πράγματα που κάνουμε κάθε πρωτοχρονιά είναι να βάζουμε στόχους για το χρόνο που έρχεται...
Ένας από αυτούς τους στόχους (εκτός από το να ξεκινήσω δίαιτα, να βάλω κανένα φράγκο στην άκρη, να πάω άλλο ένα ταξίδι, να βρω καμιά σοβαρή σχέση, να μάθω - επιτέλους - να μαγειρεύω και να στρώσω το ωράριο του ύπνου μου) ήταν και να ξαναρχίσω να γράφω σε αυτό το blog...
Τώρα το αν θα το τηρήσω ή αν θα έχει κι αυτός τη μοίρα όλων των υπόλοιπων στόχων, είναι κάτι που μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει...

Προς το παρόν λοιπόν, WE ARE BACK!!! (είτε σας αρέσει, είτε όχι!)

Καλή Χρονιά και Ευτυχισμένο το 2010!!!

Season finale ? ? ?

Γιατί εξαφανίστηκε η Carrie και η Bridget;
Τι έγινε με την παρέα των έξι;
Για πιο λόγο δε μας ζαλίζουν πλεόν με τα μπερδέματα και τις θεωρίες τους;
Ποια να είναι τα βαθύτερα αίτια που το παρόν έγινε blog - φάντασμα;

1. Η CarrieVsBridget ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ! Σταμάτησε τις αμπελοφιλοσοφίες και τα τσιλιμπουρδίσματα και είπε να σοβαρευτεί! Βρήκε τον Mr Right ή τον Mr Big (ή τον Mr Hot Summer 2009) και αποφάσισε να κάνει οικογένεια, παιδάκια και... να μάθει να μαγειρεύει!

2. Η παρέα των έξι σκόρπισε στα πέρατα του κόσμου... Βρίσκονται μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα... Ρίξανε και έναν καβγά! Η Μ. παντρεύτηκε τον Ι. Και η E. τον Χ... Και ζήτησαν στην CVsB να σταματήσει να τις εκθέτει στο διαδίκτυο!

3. Απλά η CVsB δεν κάνει και τοοοοσο σεξ όσο παλιά! :-p

4. Μάλλον η CVsB κάνει τοοοοσο σεξ που δεν προλαβαίνει να γράψει!

5. Έληξε το... συμβόλαιο της σειράς λόγω χαμηλής ακροαματικότητας...

Ή κάτι άλλο;

Τι πιστεύετε;

Και αλήθεια, τις θέλετε πίσω;;; :)

Playgirl Mansion

Πώς μερικοί άνθρωποι μπορούν να σου καταστρέφουν έτσι τις φαντασιώσεις σου;
Χτες μιλούσα με τον κολλητό μου και - δεν είναι περίεργο πως - η κουβέντα έφτασε στο playboy mansion! Λαγουδάκια με μαγιώ - ή και χωρίς - να περιφέρονται!

 

(εχεί βγει και σε παιχνίδι;;;!!! από εκεί οι φωτό)

Χμμμ... Πολύ θα ήθελα μια αντίστοιχη βίλα αλλά με άντρες!
Αυτή τη σκέψη έκανα το λάθος να την αποκαλύψω στον κάφρο τον Γ.!
- Δηλαδή θα ήθελες ένα σπίτι γεμάτο άντρες που περπατάνε ξύνοντας τα απαυτά τους! Να σκαλίζουν τη μύτη τους και να ρεύονται;
Φτου! Πάει το όνειρο!
Τώρα βλέπω και εικόνες!
:(

Δεν παραδίδω όμως τα όπλα! Το έφτιαξα, έστω και στον υπολογιστή μου! (αν δεν το προσέξατε τελευταία έχω φάει ένα μικρό κόλλημα με τους sims)

Μια γυναίκα, εφτά άντρες!

Για όλα τα γούστα! Ξανθοί, μελαχρινοί... Με μακρύ ή κοντό μαλλί! Όλοι στη διαθεσή της!
Να απολαμβάνουν παρεούλα το τζακούζι!
Να της κάνουν μασάζ...

   

Να την ικανοποιούν φυσικά! (να περάσει το νούμερο τρία παρακαλώ!)

Και ποιος σας είπε ότι δεν είναι χαριτωμένο το θέαμα δυο ανδρών που παίζουν μαξιλαροπόλεμο; Ξεκολλήστε από τα κλισέ!

Φτου! Οι εικόνες του Γ. επιτίθενται και πάλι!

Λογοκρισία στα όνειρα;

Περπατάω σε μια άγρια ζούγκλα. Αποφεύγω σαρκοφάγα φυτά και φίδια. Κάποια στιγμή παραμερίζοντας τα ψηλά χορτάρια βρίσκομαι σε ένα σαλόνι. Ξεκινάω να στήνω τη σκηνή και εμφανίζεται και ο Γ. και αρχίζει να με βοηθάει. Κάποια στιγμή βρισκόμαστε πάνω σε ένα στρώμα θαλάσσης και ο Γ. με παίρνει αγκαλιά. Έρχεται από πάνω μου (ενώ έχουμε μεταφερθεί σε μια σπηλιά και απ' έξω γίνεται κάτι σαν πάρτυ αραβώνων). Σκύβει να με φιλήσει. Και τσουπ! Ξυπνάω!
Δε θα σχολιάσω τον παραλογισμό του ονείρου...
Αλλά γιατί έπρεπε να ξυπνήσω πάνω στο καλύτερο;!



Και το χειρότερο είναι ότι τον τελευταίο μήνα το παθαίνω συνέχεια! Φτιάχνω ατμόσφαιρα και πάνω που είναι να γίνει κάτι - τσουπ! - ξυπνάω!
Έχω φτύσει περί τους οχτώ άντρες μέχρι τώρα! Μέχρι και έναν μαλλιά μπασίστα θεό!
Έχω να κάνω πάνω ένα μήνα σεξ στον ύπνο μου!!! (στον ξύπνιο μου δεν έχω παράπονο)
Τι θέλει να μου πει το υποσυνείδητο;
Προσπαθεί να με αποτρέψει από κάποιο λάθος;
Κάνει απεργία και απαιτεί λιγότερο hardcore όνειρα;
Μήπως κατά βάθος είμαι πουριτανή; (μόνο όταν κοιμάμαι...)
Βοήθειαααααα..! Θέλω τα όνειρά μου πίσω!



Πάω για ύπνο...